WHAT KIND OF RESENTMENT IS THIS? ...In our country, there are publishing houses, writers, and merchants who speak with an Armenian accent...

There are politicians, and unfortunately, there are also politicians who frequent the corridors of parliament. Let's listen to Kazım Karabekir Pasha regarding the Armenian massacres, my friends, see what the Pasha says;

Following the entry of our soldiers into Erzincan, I personally went to Erzincan.

I saw with my own eyes that old men with snow-white hair and beards, women holding their children to their chests, tiny little children, were lying side by side...

The number of these wretched people, whose heads were crushed with stones, whose stomachs were slit open and their intestines put around their necks, whose genitals were cut off, whose hands and feet were chopped off and thrown away, was over a thousand.

The sight of people who were thrown into wells, burned alive in ovens, and burned in this way by being crammed into houses was very heartbreaking. The number of people I had gathered, partially photographed, and then buried—those from Erzincan alone—exceeded two thousand. In Bayburt, the number of Muslims killed by the bandit named Arsak through burning was close to a thousand...

In the army's ongoing advance from the Erzincan-Kelkit line all the way to the border, including small and large cities and towns, there is not a single woman whose honor has not been violated, a single piece of property not stolen, or a single life not subjected to malicious intent by the Armenians. Let's come to today...

As if none of this happened, there is a mass of people in our country who write and speak with the voice of the Armenian diaspora...

There are publishing houses, writers, politicians, and unfortunately, politicians who walk the corridors of parliament, speaking with an Armenian voice...

Now they don't even hesitate to use whatever language they want...

They supposedly think they can get us used to this language.

Now, just imagine the extent of the resentment...

Source: Kâzım Karabekir, Armenian Atrocities, Emre Publications, Istanbul, 2000, pp. 114, 115.

— — — —

ARTIK NASIL BİR KUYRUK ACISIYSA. ...Ülkemizde Ermeni ağzıyla konuşan yayınevleri yazarlar bezirganlar var...

Politikacı var ve maalesef meclis koridorlarını arşınlayan siyasetçi ler de var.

Ermeni katliamları ile ilgili olarak Kazım Karabekir Paşa’ya kulak verelim dostlarım, bakın ne diyor Paşa;

Askerimizin Erzincan’a girmesini müteakip bizzat Erzincan’a gittim.

Kendi gözlerimle gördüm ki, saç ve sakalı bembeyaz ihtiyarlar, çocuğunu bağrına basmış kadınlar, mini mini yavrular, yan yana uzanmış yatıyorlar...

Taşlarla kafaları ezilmiş, karınları deşilip bağırsakları boyunlarına geçirilmiş, alet-i tenasüliyesi kesilmiş, el ve ayakları doğranıp atılmış biçarelerin sayısı bini aşkındı.

Kuyulara doldurulmuş, fırınlarda diri diri yakılmış, evlere doldurularak bu suretle yakılmış insanların görünüşleri pek gönül harap edici idi.

Toplattırılarak, kısmen fotoğraflarını aldırdıktan sonra defnettirdiğim, ahalinin yalnız Erzincan’a ait miktarı iki bini aşkındı.

Bayburt’ta Arsak namındaki eşkiyanın yakmak suretiyle telef ettiği Müslümanlar bine yakındı...

Erzincan Kelkit hattından ta hududa kadar ordunun devam eden ileri harekatında küçük ve büyük şehir ve kasabalar dahil olduğu halde bu mıntıkada Ermeniler tarafından yıpratılmamış bir ırz, çalınmaya uğramamış bir mal, kasta maruz kalmamış bir can yoktur.

Gelelim bugüne...

Sanki bunların hiçbiri yaşanmamış gibi üstüne Ermeni diasporasının ağzıyla yazan konuşan kitle var ülkemizde...

Yayınevi var, Ermeni ağzıyla konuşan ve yazar, politikacı ve maalesef meclis koridorlarını arşınlayan siyasetçi ler var...

Artık istedikleri gibi istediği dili kullanmaktan da geri durmuyorlar...

Güya akıllarınca bizleri bu dile alıştıracaklarını düşünüyorlar.

Artık nasıl bir kuyruk acısıysa varın siz düşünün...

Kaynak: Kâzım Karabekir, Ermeni Mezalimi, Emre Yayınları, İstanbul, 2000, s. 114, 115.

- - - - - - - - - - - - -
a45UyF587661
- - - - - - - - - - - - -