Scythian, 6th–5th Centuries BC

The Kulakovsky Kurgans – Crimea

______________________________

Among Scythian sites dating to the Late Archaic period, the Kulakovsky Kurgan holds a special place. Excavated in 1895 by Yu. A. Kulakovsky, a professor at Kiev University, in the vicinity of old Simferopol, this kurgan contained the grave of a Scythian warrior. The unique bronze objects found within the kurgan—crafted in the Scythian animal style—were immediately introduced into scholarly circulation. However, the exact location of the site remains a subject of debate, and very little is known regarding the history of its discovery. Since the second half of the 20th century, Soviet Scythologists have referred to this site as the "Kulakovsky Kurgan," a designation they continue to use to this day.

In 1895, Yu. A. Kulakovsky (Ю. А. Кулаковский) initiated a study of Scythian kurgans situated in the valley on the right bank of the Kacha River (a right tributary of the Yenisey; its name derives from the Kach/Kaas Turkic peoples). There, he excavated four kurgans. The first kurgan yielded a *balbal* (stone figure) of a male—dating to the Middle Ages—with a broken head.

A detailed topographical map of the region had been compiled by military cartographers between 1890 and 1892; however, it was not available to the researcher during the excavations. Consequently, Kulakovsky utilized a map produced by P. I. Köppen to correlate the excavated kurgans with the surrounding terrain. Based on the markings on this map, it can be surmised that the excavated burial mounds were situated 3.5 km northwest of the village of Dolinnoye.

II. At the outbreak of the World War, Kurgan No. 1—which had already possessed a modest height (approximately 0.7 m) prior to excavation—was no longer marked on topographical maps. Its remains had likely been plowed away. The location of the second kurgan—subsequently named after its discoverer—was identified by S. G. Koltukhov in the 1990s. The locations of the remaining kurgans have not been precisely determined; given that this region was actively utilized for agricultural purposes, it may be assumed that these, too, were plowed away.

According to Yu. A. Kulakovsky’s account, all four of the excavated kurgans were constructed during the Bronze Age, yet they represent burials dating to the Scythian, Late Scythian, and Medieval periods. No precise information regarding the excavation methods employed on these kurgans has survived to the present day. Nevertheless, it is probable that a large "well" or trench was dug into the central section of each kurgan. The method of excavating kurgans by means of trenching was a standard practice in classical Russian archaeology from 1831 until the beginning of the 20th century.

Kurgan-2 —also known as "Kurgan Kulakovsky" (Курган Кулаковского)—stood approximately 3.5 meters high and measured roughly 18 meters in diameter. A total of six kurgans were discovered within the excavation area. Regrettably, none of the artifacts recovered from these kurgans—with the exception of a few Scythian grave goods—have survived to the present day. Consequently, the dating and cultural attribution of these kurgans rely solely upon the brief descriptions provided by Yu. A. Kulakovsky.

Kurgan 1: Identified by the excavation team as belonging to the Bronze Age, this kurgan was discovered buried within the natural soil at the center of the burial mound complex. The sides and roof of the grave were lined with oak beams. The skeleton lay supine, with its head turned toward the northeast and its legs tucked beneath it. This posture is characteristic of the Yamnaya and Kemi-Oba (Crimea) cultures, yet is extremely rare during the Middle and Late Bronze Ages.

Dated to the Bronze Age, Kurgan 2 consisted of a burial chamber constructed from stone slabs, situated in the western section of the complex near its center. The inner surfaces of the slabs were decorated with linear ornamentation painted in black and red. The skeleton lay on its left side in a crouched position—resting upon a bed of small river stones—with its head facing southeast. A piece of Damask fabric had been placed beneath its head. This grave undoubtedly belongs to the Kemi-Oba culture of Crimea. Based on the brief descriptions provided in the report, the first two kurgans can be confidently attributed to the Early Bronze Age. Furthermore, both kurgans may be regarded as primary burials.

In Kurgan 3, the remains of a Scythian warrior were discovered alongside original bronze artifacts featuring Scythian animal motifs. Kurgan 4, situated at the center of the earthen mound, contains the grave of a nomad dating to the late medieval period. Kurgan 5 is located in the eastern sector of the complex; judging by the displaced human bones found within, it appears to have been looted. Only two bronze arrowheads and fragments of bronze objects were recovered from this site.

Kurgan 6 was likely situated atop a third grave belonging to an earlier period or the same era. In addition to human bones, bronze arrowheads and iron fragments were found during the excavation. It may be hypothesized that the bronze arrowheads belong to a Scythian-period grave, while the iron fragments belong to a Scythian or Medieval grave. However, this hypothesis has not been confirmed.

The most renowned finds from this Scythian cemetery are those recovered from Kurgan-3, and their study spans a period of over a century. The *Report of the Imperial Archaeological Commission* published in 1895—specifically Yu. A. Kulakovsky’s individual report on his excavations—featured photographs of three bronze objects: two plaques crafted in the animal style and a scepter. However, the scepter was erroneously identified as a cheek-piece.

Subsequently, M. I. Rostovtsev included the Kulakovsky Kurgans among prominent Scythian sites—such as Tomakovka and Zolotoy Kurgan—dating them to the 6th–5th centuries BC. Concurrently, in a detailed article on the periodization of Scythian sites in Crimea, A. A. Spitsyn dated the Kulakovsky bronze plaque to the 5th century BC. Almost simultaneously, P. D. Rau published a bronze three-bladed socketed arrowhead recovered from the Kulakovsky Kurgan. Thus, by the first third of the 20th century, the most remarkable finds recovered from the Scythian burial in the Kulakovsky Kurgan had become widely known within the scholarly community and had been dated with relative accuracy.

Following World War II, T. N. Troitskaya—drawing upon archival data and structural characteristics—classified the site as a group of kurgans belonging to the 6th–5th centuries BC. Later, based on similar finds recovered from Scythian sites in the Dnieper and Kuban regions, the researcher further refined this dating, narrowing it down to the late 6th century BC. Thus, the Kulakovsky Kurgans have been dated by researchers to a well-established period spanning from the second half of the 6th century BC to the 5th century BC. In the final years of the 20th century, S. G. Koltukhov published an article dedicated exclusively to the burial practices observed within the Kulakovsky Kurgans. Based on the grave goods recovered, it appears that this kurgan—while not opulent—belonged to an individual of noble status who fulfilled the roles of a "military-clan aristocrat" or a "military leader."

The link to the Russian-language source is provided in the comments:

To facilitate comparison, I have included examples of "Animal Style" artifacts from Tuva and Büklükale/Kırıkkale (the latter of which has been attributed to the Cimmerians) alongside those from Kulakovsky. The Hermitage Museum, however, characterizes the Kulakovsky material as "art borrowed by the Scythians from the Sarmatians"—a claim that prompts the question: "Did the Sarmatians even exist in the 7th century BC, or were they located in Tuva at that time?"

İskit MÖ 6.-5.yy

Kulakovsky Kurganları- Kırım

______________________________

Geç Arkaik döneme ait İskit yerleşimleri arasında Kulakovsky Kurganı özel bir yere sahiptir. 1895 yılında Kiev Üniversitesi profesörü Yu. A. Kulakovsky tarafından eski Simferopol bölgesinde kazılan bu kurgan, bir İskit savaşçısının mezarını içeriyordu. Kurganda İskit hayvan tarzında işlenmiş eşsiz bronz objeler anında bilimsel dolaşıma sokuldu. Ancak, yerleşim yeri hala tartışma konusu olmaya devam ediyor ve keşif tarihine dair çok az şey biliniyor. 20. yüzyılın ikinci yarısından itibaren Sovyet İskitologlar bu yerleşim yerine "Kulakovsky Kurganı" adını verdiler ve bu adı bugün de kullanmaya devam ediyorlar.

Yu. A. Kulakovsky (Ю. А. Кулаковский), 1895 yılında Kaça Nehri’nin (Yenisey’in sağ kolu/ adı Kaç/Kaas Türklerinden kalma) sağ kıyısındaki vadide İskit kurganları üzerine bir çalışma başlattı. Burada dört kurgan kazdı. İlk kurganda Orta Çağ’a ait kırık başlı bir erkek taşbabası bulunuyordu.

Bölgenin ayrıntılı bir topografik haritası, 1890 ile 1892 yılları arasında askeri haritacılar tarafından derlenmişti, ancak kazılar sırasında araştırmacının elinde yoktu. Bu nedenle Kulakovsky, bulunan kurganları araziyle hizalamak için P. I. Köppen’in haritasını kullandı. Haritadaki işaretlere dayanarak, kazılan mezar höyüklerinin Dolinnoye köyünün 3,5 km kuzeybatısında bulunduğu varsayılabilir.

II. Dünya Savaşı’nın başlangıcında, kazılardan önce zaten mütevazı bir yüksekliğe (yaklaşık 0,7 m) sahip olan 1 numaralı kurgan, topografik haritalarda artık işaretli değildi. Kalıntıları muhtemelen sürülmüştü. Daha sonra kaşifin adıyla anılan ikinci kurganın yeri, 1990’larda S. G. Koltukhov tarafından belirlendi. Geri kalan kurganların yerleri kesin olarak belirlenmemiştir. Bu bölgenin aktif olarak tarım amaçlı kullanıldığı göz önüne alındığında, bunların da sürülmüş olduğu varsayılabilir.

Yu. A. Kulakovsky’nin açıklamasına göre, ortaya çıkarılan dört kurganın tamamı Bronz Çağı’nda inşa edilmiş olup İskit, Geç İskit ve Orta Çağ dönemlerine ait kurganlardır. Kurganların kazı yöntemleri hakkında kesin bir bilgi günümüze ulaşmamıştır. Bununla birlikte, kurganların orta kısmında büyük bir "kuyu" veya bir hendek kazılmış olması muhtemeldir. Hendek kazma yöntemiyle kurganların kazılması, 1831’den 20. yüzyılın başına kadar klasik Rus arkeolojisinde kullanılmıştır.

Kurgan-2 / "Kurgan Kulakovsky (Курган Кулаковского)" yaklaşık 3,5 metre yüksekliğinde ve yaklaşık 18 metre çapındaydı. Kazı alanında altı kurgan keşfedildi. Ne yazık ki, bu kurganlardan elde edilen buluntuların, bazı İskit mezar eşyaları dışında, hiçbiri günümüze ulaşmamıştır. Bu nedenle, bu kurganların kültürel bağlantısıyla tarihlendirilmesi yalnızca Yu. A. Kulakovsky’nin kısa açıklamasına dayanır.

Kurgan 1: Kazı ekibi tarafından Bronz Çağı’na ait olduğu belirtilen bu kurgan, kurganların orta kısmındaki doğal toprağa gömülmüş olarak bulunmuştu. Mezarın kenarları ve üstü meşe kirişlerle döşenmişti. İskelet sırtüstü yatmış, başı kuzeydoğuya dönük ve bacakları altına kıvrılmış haldeydi. Bu duruş, Yamnaya ve Kemi-Oba (Kırım) kültürlerinin karakteristik özelliğidir ve Orta ve Geç Bronz Çağı’nda son derece nadirdir.

Bronz Çağı’na tarihlenen Kurgan-2, kurganların batı kesiminde, merkezine yakın inşa edilmiş taş levhalardan oluşan bir mezar odasıydı. Levhaların iç yüzeyi siyah ve kırmızı renkte boyanmış doğrusal bir süslemeyle dekore edilmişti. İskelet, küçük nehir taşlarından oluşan bir yatak üzerinde başı güneydoğuya dönük şekilde çömelmiş pozisyonda sol tarafına yatıyordu. Başının altına bir Şam kumaşı yerleştirilmişti. Bu mezar şüphesiz Kırım’ın Kemi-Oba kültürüne aittir. Rapordaki kısa açıklamalara dayanarak, ilk iki kurgan güvenle Erken Bronz Çağı’na atfedilebilir. Dahası, her iki kurgan da ana mezarlar olarak kabul edilebilir.

Kurgan-3’te İskit hayvan motifli orijinal bronz eşyalarla birlikte bir İskit savaşçısının kalıntıları bulunmuştur. Kurgan-4’te toprak setinin merkezinde yer almakta olup, geç Orta Çağ döneminden bir göçebenin mezarıdır. Kurgan-5 ise kurganların doğu alanında yer alır. Yerinden oynatılmış insan kemiklerine bakılırsa yağmalanmış olduğu anlaşılıyor. Burada sadece iki bronz ok ucu ve bronz eşya parçaları bulunmuştur.

Kurgan-6 muhtemelen daha önceki veya aynı döneme ait üçüncü bir mezarın üzerinde yer alıyordu. Kazıda insan kemiklerinin yanı sıra bronz ok uçları ve demir parçaları bulundu. Bronz ok uçlarının İskit dönemine ait bir mezara, demir parçalarının ise İskit veya Orta Çağ mezarına ait olduğu varsayılabilir. Ancak bu varsayım doğrulanamamıştır.

Bu İskit mezarlığındaki en ünlü buluntular, Kurgan-3’ten elde edilenlerdir ve bunların incelenmesi bir yüzyılı aşkın bir süreyi kapsar. 1895’te yayınlanan İmparatorluk Arkeoloji Komisyonu Raporu’nda (Yu. A. Kulakovsky’nin kazılarına ilişkin bireysel raporu)- üç bronz nesnenin aynı fotoğraflarını içeriyordu: hayvan tarzında işlenmiş iki levha ve bir asa. Ancak asa, yanlışlıkla bir yanak parçası olarak tanımlanmış.

Daha sonra M. I. Rostovtsev, Kulakovsky Kurganlarını, MÖ 6.-5. yüzyıllara tarihlendirdiği Tomakovka ve Zolotoy Kurgan gibi önde gelen İskit yerleşimleri arasına dahil etti. Aynı zamanda, A. A. Spitsyn, Kırım’daki İskit yerleşimlerinin dönemlendirilmesi üzerine detaylı bir makalede, Kulakovsky bronz levhasını MÖ 5. yüzyıla tarihlendirdi. Hemen hemen aynı anda, P. D. Rau, Kulakovsky Kurgan’dan bronz üç bıçaklı temel bir ok ucu yayınladı. Böylece, 20. yüzyılın ilk üçte birinde, Kulakovsky Kurgan’daki İskit mezarından elde edilen en dikkat çekici buluntular bilim camiasında geniş çapta bilinir hale geldi ve nispeten doğru bir şekilde tarihlendirildi.

II.Dünya Savaşı’ndan sonra T. N. Troitskaya arşiv verilerine ve yapısal özelliklere dayanarak MÖ 6.-5.yüzyıllara ait bir grup kurgan olarak sınıflandırdı. Daha sonra, Dinyeper ve Kuban bölgelerindeki İskit yerleşimlerinden elde edilen benzer buluntulara dayanarak, araştırmacı tarihlemeyi MÖ 6. yüzyılın sonlarına kadar da daralttı. Böylece, Kulakovsky Kurganları araştırmacılar tarafından MÖ 6. yüzyılın ikinci yarısından 5. yüzyıla kadar uzanan, iyi kurulmuş bir döneme dayandırıldı. 20. yüzyılın son yıllarında S. G. Koltukhov, Kulakovsky Kurganlarındaki defin işlemine tamamen adanmış bir makale yayınladı. Bulunan eşyalara bakıldığında, zengin olmayan ancak açıkça sıra dışı olan bu kurganın, "askeri-klan soylusunun" veya "askeri lider" işlevlerine sahip soylulardan birisine aitti.

Rusça link yorumda:

Görsellerde kıyaslama yapabilmek için Kulakovsky dışında Tuva ve Büklükale/Kırıkkale’den (ki buna Kimmer dediler) de "Hayvan Stili" buluntuları ekledim. Hermitage müzesi ise Kulakovski için "İskitlerin Sarmatlardan ödünç aldığı sanat" olarak bilgi vermekte ki "Sarmatlar MÖ 7.yy’larda var mıymış, ya da Tuva’da mıydılar?", diye sormak gerek.

Facebook: Semra BAYRAKTAR

- - - - - - - - - - - - -
a45UyF587661
- - - - - - - - - - - - -