Meis Island (Kastellorizo/Megisti) passed to Greece with the 1947 Paris Peace Treaty.
Brief Historical Summary: Ottoman Period: The island remained under Ottoman rule for a long time, from the beginning of the 16th century (approximately 1512-1520).
Although it changed hands briefly (for example, the siege of Crete, some wars), it remained Ottoman territory until the 20th century.
1910s: After the Italo-Turkish War, in 1913, the island’s inhabitants arrested the Ottoman garrison and established a provisional administration.
During World War I, the French occupied the island in 1915.
1920-1923: With the Treaty of Sèvres and especially the Treaty of Lausanne, it was ceded to Italy along with the Dodecanese Islands.
The island came under Italian sovereignty (taken over from the French in 1921).
II. World War II: After Italy’s surrender in 1943, it came under Allied (especially British) control.
It suffered heavy damage during the war.
Transfer to Greece: Along with the Dodecanese islands, which were taken from Italy by the 1947 Paris Peace Treaties, it was transferred to Greece.
De facto administration began in late 1947 (September 15, 1947), and official accession took place on March 7, 1948.
In short, the island passed from Italy to Greece, and this happened during the period of the peace treaty with Italy after World War II (Paris 1947).
It had been given to Italy at Lausanne, and from there it was transferred to Greece.
Despite being very close to the Turkish coast (Kaş) (approximately 2 km), the island came under Greek sovereignty with these treaties.
The Treaty of Lausanne (July 24, 1923) and the Dodecanese Islands:Article 15 of the Treaty of Lausanne stipulated that Turkey relinquished all its rights and claims over the Dodecanese Islands (and Meis Island) in favor of Italy.
This legally confirmed that the islands would remain under Italian sovereignty.
Relevant Articles (Summary): Article 12: Confirms Greek sovereignty over the Eastern Mediterranean islands (especially Lemnos, Samothrace, Lesbos, Chios, Samos, and Ikaria) (decisions of 1913-1914), but excludes the islands given to Italy.
Islands, islets, and rocks less than 3 miles from the Anatolian coast remain under Turkish control.
Article 13: Condition for the demilitarization of some islands remaining under Greek control (Lesbos, Chios, Samos, and Ikaria) (allowing only gendarmerie/police presence).
Article 15: Turkey relinquishes its rights to the following islands in favor of Italy: Astampalya (Stampalia/Istanbulya), Rhodes, Chalki, Skarpanto, Kazos, Piskopis, Misiros, Kalymnos, Leros, Patmos, Lipsos, Symi, Kos, and their associated islets + Kastellorizo (Meis).
These islands were occupied by Italy during the Italo-Turkish War of 1912 (they effectively remained under Italian control with the Treaty of Ouchy).
This de facto situation was legally registered at Lausanne.
Due to the circumstances at the time (after the War of Independence), Turkey was unable to secure a strong position to reclaim the islands.
Subsequent Development: The Dodecanese islands were transferred from Italy to Greece with the Treaty of Paris in 1947 (on the condition of non-military status).
This occurred after Italy’s defeat in World War II. In summary: At Lausanne, the Dodecanese Islands were ceded to Italy, not Greece.
With this treaty, Turkey officially relinquished its claim to sovereignty over the islands.
The status of the islands (demilitarization, etc.) remains a subject of debate today.
The Dodecanese Islands (Greek: Δωδεκάνησα) are a group of islands in the southeastern Aegean Sea, close to the Turkish coast.
The main islands include Rhodes (the largest), Kos, Karpathos, Symi, Kalymnos, Leros, Patmos, Kasos, Tilos, Nisyros, Halki, Astypalaia, and Kastellorizo.
The name “Dodecanese” (Twelve Islands) derives from the privileged status of some islands during the Ottoman period and became widespread after the Italian occupation in 1912.
Ancient and Classical Periods: The islands have been inhabited since the Neolithic period (7000BC); this is linked to migrations from Anatolia.
After Minoan (Cretan) and Mycenaean influences, the Dorians gained dominance (around 1100BC).
Rhodes and Kos became prominent.
In the 6th century BC, the cities of Lindos, Kameiros, and Ialyssos were founded on Rhodes (part of the Doric Hexapolis).
During the Persian Wars, there was a brief period of Persian rule, followed by membership in the Athenian Maritime League.
In the Hellenistic period, after Alexander the Great, they experienced a period of prosperity.
The Colossus of Rhodes (one of the Seven Wonders of the World) was built on Rhodes during this period.
Roman, Byzantine, and Middle Ages: They were annexed to the Roman Empire, then came under Byzantine rule.
From 1309-1312, the Knights Hospitaller (Knights of St. John) seized Rhodes and its surroundings.
Rhodes became an important center of trade and defense.
Western architectural and cultural influences increased.
Ottoman Period (1522-1912): In 1522, it was conquered by Suleiman the Magnificent.
The Knights left Rhodes.
Rhodes and Kos came under direct Ottoman rule; the other islands gained tax and autonomy privileges.
The islands were attached to the province of Cezâyir-i Bahr-i Sefid (Mediterranean Islands).
It remained relatively peaceful for a long time, but was affected by piracy and wars.
19. Century: It was partly influenced by independence movements but did not join Greece.
20th Century: Italian Occupation 1911-1912 During the Italo-Turkish War, Italy occupied the islands (May 1912).
Most of the islands were taken, except Rhodes; Meis later.
During the Balkan Wars, temporary Greek or local administrations were seen on some islands.
With the Treaty of Sèvres (1920) and the Treaty of Lausanne (July 24,1923,Article 15), Turkey relinquished all its rights over the islands in favor of Italy.
The de facto Italian occupation was legally registered at Lausanne.
The Italian administration (especially during the Mussolini era) implemented a policy of “Italianization”: Italian became the official language, citizenship was imposed, and immigration was encouraged.
The islands were made into an administrative unit as “Possedimenti Italiani dell'Egeo”.
With Italy’s surrender in 1943 during World War II, they came under German occupation; Heavy fighting occurred (e. g., Leros and Rhodes).
After the war, the Allies (especially Great Britain) took control.
With the 1947 Paris Peace Treaty, Italy ceded the islands (including Meis) to Greece.
A non-military status was stipulated.
The de facto transfer took place in 1947, and the formal integration on March 7,1948.
The Dodecanese became the last territories to join Greece.
Today, the islands form the Dodecanese Prefecture of Greece (centered in Rhodes).
They are very important for tourism; known for their rich historical heritage (knightly castles, ancient ruins, Ottoman artifacts, Italian architecture).
Due to their proximity to Turkey, they are sometimes the subject of geopolitical disputes (especially regarding demilitarization provisions).
Summary Chronology: Ancient Greece/Rome/Byzantium → Knights (1309-1522) → Ottoman Empire (1522-1912) → Italy (1912-1947) → Greece (1947/1948-).
No, Turkey was not a party to the 1947 Paris Peace Treaty.
Short and Clear Answer: The 1947 Paris Peace Treaties (February 10,1947) were signed between Italy, Romania, Hungary, Bulgaria, and Finland, which were defeated in World War II, and the Allied Powers (USA, Great Britain, USSR, France, etc.).
Turkey is not one of the signatory parties to the treaty.
It is not on the list of countries party to the treaty.
Why Didn’t It Become a Party?
Turkey did not actively enter World War II (it only symbolically declared war on Germany and Japan in 1945).
Therefore, although invited to the Paris Peace Conference (1946), Turkey decided not to participate and did not sign the treaty.
The treaty was signed primarily between Italy and the Allies, and regulated the transfer of the Dodecanese Islands from Italy to Greece within this framework.
Turkey’s Situation: Turkey had already relinquished its rights over the Dodecanese Islands in favor of Italy with the Treaty of Lausanne.
Since it was not a direct party to the 1947 treaty, it had no say at the negotiating table.
Therefore, although it did not legally accept the transfer of the islands to Greece, its right to object as a party to the treaty was limited.
In short: Turkey neither actively participated in the conference nor signed the treaty.
This is a significant point affecting Turkey’s legal position regarding the transfer of the Dodecanese Islands to Greece.
If you would like a more detailed clause or topic (e.g., the demilitarization of the islands), please let me know!
The relinquishment of the Dodecanese Islands and Meis (Kastellorizo) in the Treaty of Lausanne (July 24,1923) was regulated specifically in Article 15.
Article 15 (Full Text Summary) “Turkey waives all its rights and claims to the islands listed below in favor of Italy.”
The listed islands (which were under Italian occupation at the time):
Astampalya (Stampalia / Astropalia)
Rhodes
Kharki (Chalki)
Karpathos (Karpathos)
Casos (Casso)
Tilos (Piskopis)
Nisyros (Misiros)
Kalymnos (Kalymnos)
Leros
Patmos
Lipso (Lipso)
Simi (Symmi)
Kos (Cos)
The islets attached to these and the island of Kastellorizo (Meis).
(Reference is made to map number 2 of the treaty.)
Article 16: General renunciation clause.
Renunciation of rights over all territories/islands outside the borders and islands specified in Lausanne (as determined by the relevant parties).
In Lausanne, Turkey was legally forced to accept this de facto situation because it was negotiating under difficult conditions after the War of Independence.
The Turkish delegation did not object to the article.
In summary:Article 15 explicitly states that Turkey relinquishes all sovereign rights over the Dodecanese Islands + Meis + the attached islets.
This is the fundamental document defining the legal status of the islands.
In current discussions about the Aegean islands, Article 12 (the 3-mile rule) and the demilitarization provisions are also frequently referenced.
------ —
Meis Adası (Kastellorizo/Megisti), 1947 Paris Barış Antlaşması ile Yunanistan’a geçti.
Kısa Tarih Özeti: Osmanlı dönemi: Ada, 16. yüzyıl başlarından (yaklaşık 1512-1520’ler) itibaren uzun süre Osmanlı egemenliğinde kaldı. Kısa aralıklarla el değiştirse de (örneğin Girit kuşatması, bazı savaşlar) 20. yüzyıla kadar Osmanlı toprağıydı.
1910’lar: Trablusgarp Savaşı sonrası 1913’te ada halkı Osmanlı garnizonunu tutuklayıp geçici bir yönetim kurdu. I. Dünya Savaşı sırasında 1915’te Fransızlar adayı işgal etti.
1920-1923: Sevr Antlaşması ve özellikle Lozan Antlaşması ile On İki Ada (Dodecanese) grubuyla birlikte İtalya’ya bırakıldı. Ada, İtalyan egemenliğine girdi (Fransızlardan 1921’de devralındı).
II. Dünya Savaşı: İtalya’nın 1943’te teslim olması sonrası Müttefikler (özellikle İngilizler) kontrolüne geçti. Savaş sırasında ağır hasar gördü.
Yunanistan’a geçiş: 1947 Paris Barış Antlaşmaları ile İtalya’dan alınan On İki Ada grubuyla birlikte Yunanistan’a devredildi. Fiili yönetim 1947 sonlarında (15 Eylül 1947), resmî katılım ise 7 Mart 1948’de gerçekleşti.
Özetle, ada İtalya’dan Yunanistan’a geçti ve bu, II. Dünya Savaşı sonrası İtalya ile yapılan barış antlaşması (Paris 1947) döneminde oldu. Lozan’da İtalya’ya verilmişti, oradan Yunanistan’a aktarıldı. Ada, Türkiye kıyılarına (Kaş’a) çok yakın (yaklaşık 2 km) olmasına rağmen bu antlaşmalarla Yunan egemenliğine girdi.
Lozan Barış Antlaşması (24 Temmuz 1923) ve On İki Ada (Dodecanese/Menteşe Adaları)Lozan Antlaşması’nın 15. maddesi ile Türkiye, On İki Ada (ve Meis Adası) üzerindeki tüm hak ve taleplerinden İtalya lehine feragat etti. Bu, adaların İtalya egemenliğinde kalmasını hukuken teyit etti.
İlgili Maddeler (Özet): Madde 12: Doğu Akdeniz adaları (özellikle Limni, Semadirek, Midilli, Sakız, Sisam, Nikarya) üzerindeki Yunan egemenliğini (1913-1914 kararları) onaylar, ancak İtalya’ya verilen adalar hariç tutulur. Anadolu kıyısından 3 milden az uzaklıktaki adalar, adacık ve kayalıklar Türkiye’de kalır.
Madde 13: Yunanistan’a kalan bazı adaların (Midilli, Sakız, Sisam, Nikarya) askersizleştirilmesi (sadece jandarma/polise izin) şartı.
Madde 15: Türkiye, aşağıdaki adalar üzerindeki haklarından İtalya yararına vazgeçer: Astampalya (Stampalia/İstanbulya), Rodos, Kalki, Skarpanto, Kazos, Piskopis, Misiros, Kalimnos, Leros, Patmos, Lipsos, Sömbeki (Simi), İstanköy (Kos) ve bunlara bağlı adacıklar + Meis (Castellorizzo).
Bu adalar, 1912Trablusgarp Savaşı sırasında İtalya tarafından işgal edilmişti (Uşi/Ouchy Antlaşması ile fiilen İtalya’da kalmıştı). Lozan’da bu fiili durum hukuken tescil edildi. Türkiye, o dönemki şartlar nedeniyle (Kurtuluş Savaşı sonrası) adaları geri almak için güçlü bir pozisyon elde edemedi.
Sonraki Gelişme: On İki Ada, 1947 Paris Barış Antlaşması ile İtalya’dan Yunanistan’a devredildi (gayri askeri statü şartıyla). Bu, II. Dünya Savaşı sonrası İtalya’nın yenilgisiyle gerçekleşti.
Özetle: Lozan’da On İki Ada Yunanistan’a değil, İtalya’ya bırakıldı. Türkiye bu antlaşmayla adalar üzerindeki egemenlik iddiasından resmen vazgeçti. Ada statüleri (askersizleştirme vb. ) günümüzde de tartışma konusu olmaya devam ediyor.
Dodecanese Adaları (On İki Ada / Menteşe Adaları) TarihiDodecanese Adaları (Yunanca: Δωδεκάνησα), Ege Denizi’nin güneydoğusunda, Türkiye kıyılarına yakın bir ada grubudur. Başlıca adalar: Rodos (en büyüğü), İstanköy (Kos), Kerpe (Karpathos), Sömbeki (Simi), Kalimnos, Leros, Patmos, Kaşot (Kasos), Tilos, Nisyros, Halki, Astypalaia ve Meis (Kastellorizo) gibi adaları kapsar. “On İki Ada” adı, Osmanlı döneminde bazı adaların ayrıcalıklı statüsünden gelir ve 1912 İtalyan işgaliyle yaygınlaşmıştır.
Antik Çağ ve Klasik DönemAdalar, Neolitik dönemden (MÖ7000’ler) beri yerleşim görür; Anadolu’dan gelen göçlerle bağlantılıdır.
Minoan (Girit) ve Mycenaean etkilerinden sonra Dorlar egemen olur (MÖ ~1100’ler). Rodos ve Kos öne çıkar.
MÖ 6. yüzyılda Rodos’ta Lindos, Kameiros ve Ialyssos şehirleri kurulur (Dor Hexapolis’in parçası).
Pers Savaşları’nda kısa süre Pers egemenliği, ardından Atina Deniz Birliği’ne katılır. Hellenistik dönemde Alexander sonrası refah dönemi yaşar. Colossus of Rhodes (Dünyanın Yedi Harikası’ndan biri) bu dönemde Rodos’ta yapılır.
Roma, Bizans ve Orta ÇağRoma İmparatorluğu’na bağlanır, sonra Bizans egemenliğine geçer.
1309-1312’den itibaren Hospitalier Şövalyeleri (St. John Şövalyeleri) Rodos ve çevresini ele geçirir. Rodos, önemli bir ticaret ve savunma merkezi olur.
Mimari ve kültürel olarak Batı etkileri artar.
Osmanlı Dönemi (1522-1912)1522’de Kanuni Sultan Süleyman tarafından fethedilir. Şövalyeler Rodos’u terk eder.
Rodos ve Kos doğrudan Osmanlı yönetimi altına girer; diğer adalar vergi ve özerklik ayrıcalıkları kazanır.
Adalar, Cezâyir-i Bahr-i Sefid (Akdeniz Adaları) eyaletine bağlanır. Uzun süre nispeten sakin kalır, ancak korsanlık ve savaşlardan etkilenir.
19. yüzyılda Yunan bağımsızlık hareketlerinden kısmen etkilenir ama Yunanistan’a katılmaz.
20. Yüzyıl: İtalyan İşgali 1911-1912Trablusgarp Savaşı sırasında İtalya adaları işgal eder (Mayıs 1912). Rodos hariç çoğu ada alınır; Meis biraz sonra.
Balkan Savaşları sırasında bazı adalarda geçici Yunan veya yerel yönetimler görülür.
Sevr Antlaşması (1920) ve Lozan Barış Antlaşması (24 Temmuz 1923,Madde 15) ile Türkiye, adalar üzerindeki tüm haklarından İtalya lehine feragat eder. Lozan’da fiili İtalyan işgali hukuken tescil edilir.
İtalyan yönetimi (özellikle Mussolini dönemi) “İtalyanlaştırma” politikası uygular: İtalyanca resmi dil olur, vatandaşlık dayatılır, göç teşvik edilir. Adalar “Possedimenti Italiani dell’Egeo” olarak idari birlik haline getirilir. II. Dünya Savaşı’nda İtalya’nın 1943’te teslim olmasıyla Alman işgaline geçer; ağır çatışmalar yaşanır (örneğin Leros ve Rodos).
Yunanistan’a katılım Savaş sonrası Müttefikler (özellikle İngiltere) kontrolü ele alır.
1947 Paris Barış Antlaşması ile İtalya, adaları (Meis dahil) Yunanistan’a devreder. Gayri askeri statü şartı konur.
Fiili geçiş 1947’de, resmî entegrasyon 7 Mart 1948’de gerçekleşir. Dodecanese, Yunanistan’ın son katılan toprakları olur.
Günümüz adaları bugün Yunanistan’ın Dodecanese Prefektörlüğü’dür (merkez Rodos). Turizm açısından çok önemlidir; zengin tarihi mirası (şövalye kaleleri, antik kalıntılar, Osmanlı eserleri, İtalyan mimarisi) ile bilinir. Türkiye ile yakınlıkları nedeniyle zaman zaman jeopolitik tartışmalara konu olur (özellikle askersizleştirme hükümleri). Özet Kronoloji: Antik Yunan/Roma/Bizans → Şövalyeler (1309-1522) → Osmanlı (1522-1912) → İtalya (1912-1947) → Yunanistan (1947/1948-).
Hayır, Türkiye 1947 Paris Barış Antlaşması’na taraf olmadı.
Kısa ve Net Cevap: 1947 Paris Barış Antlaşmaları (10 Şubat 1947), II. Dünya Savaşı’nda yenilen İtalya, Romanya, Macaristan, Bulgaristan ve Finlandiya ile Müttefik Güçler (ABD, İngiltere, SSCB, Fransa vb. ) arasında imzalandı.
Türkiye, antlaşmanın imzalayan taraflarından (signatory) biri değildir. Antlaşmaya taraf ülkeler listesinde yer almaz.
Neden Taraf Olmadı? Türkiye, II. Dünya Savaşı’na fiilen girmedi (sadece 1945’te sembolik olarak Almanya ve Japonya’ya savaş ilan etti).
Bu nedenle Paris Barış Konferansı’na (1946) davet edilse de katılmama kararı aldı ve antlaşmayı imzalamadı.
Antlaşma, özellikle İtalya ile Müttefikler arasında imzalandı ve On İki Ada’nın (Dodecanese) İtalya’dan Yunanistan’a devrini de bu çerçevede düzenledi.
Türkiye’nin Durumu: Türkiye, Lozan Antlaşması ile On İki Ada üzerindeki haklarından İtalya lehine feragat etmişti. 1947 antlaşmasında ise doğrudan taraf olmadığı için masada söz hakkı bulunmadı. Bu nedenle adaların Yunanistan’a verilmesini hukuken kabul etmese de, antlaşmanın bir tarafı olarak itiraz hakkı sınırlı kaldı.
Özetle: Türkiye ne konferansa aktif katıldı ne de antlaşmayı imzaladı. Bu, On İki Ada’nın Yunanistan’a geçişinde Türkiye’nin hukuki pozisyonunu etkileyen önemli bir noktadır. Daha detaylı bir madde veya konu (örneğin adaların silahsızlandırılması) isterseniz söyleyin!
Lozan Barış Antlaşması’nda (24 Temmuz 1923) On İki Ada (Dodecanese) ve Meis üzerindeki feragat, özellikle Madde 15’te düzenlenmiştir.
Madde 15 (Tam Metin Özeti) “Türkiye, aşağıda sayılan adalar üzerindeki bilcümle hukuk ve müstenidatından İtalya lehine feragat eder. ”Listelenen adalar (o dönemde İtalya’nın işgali altında olanlar): Astampalya (Stampalia / Astropalia)
Rodos (Rhodes)
Kalki (Carki / Kharki)
Skarpanto (Karpathos)
Kazos (Casos / Casso)
Piskopis (Tilos)
Misiros (Nisyros)
Kalimnos (Kalymnos)
Leros
Patmos
Lipsos (Lipso)
Sömbeki (Simi / Symi)
İstanköy (Kos / Cos)
Bunlara bağlı adacıklar ve Meis (Castellorizzo / Kastellorizo) adası. (Antlaşmanın 2 numaralı haritasına atıf yapılır. )
Madde 16: Genel feragat maddesi. Lozan’da belirtilen sınırlar ve adalar dışında kalan tüm topraklar/adalar üzerindeki haklardan feragat (ilgili tarafların belirleyeceği şekilde).
Lozan’da Türkiye, Kurtuluş Savaşı sonrası zor şartlarda müzakere yaptığı için bu fiili durumu hukuken kabul etmek zorunda kaldı. Türk heyeti, maddeye itiraz etmedi.
Özetle: Madde 15, On İki Ada + Meis + bağlı adacıklar üzerinde Türkiye’nin tüm egemenlik haklarından vazgeçtiğini açıkça belirtir. Bu, adaların hukuki statüsünün temel belgesidir. Günümüzde Ege adaları tartışmalarında Madde 12 (3 mil kuralı) ve askersizleştirme hükümleri de sıkça referans gösterilir.
- - - -
- - - - - - - - -
a45UyF587661
- - - - - - - - - - - - -
| Gruba mesaj göndermek icin | : | ozgur- gundem@googlegroups.com |
| Gruba uye olmak icin | : | ozgur- gundem+subscribe@googlegroups.com |
| Grup kurucusuna yazmak icin | : | 0raj.p0yraz@neomailbox.net / oraj.poyraz@openmail.cc |
| Grup Sayfamiz | : | https:// groups.google.com/g/ozgur-gundem/ |
| Arzu ederseniz bloğuma da göz atabilirsiniz | : | http:// orajpoyraz.blogspot.com/ |
| Eposta adresleri (Derdiniz varsa buradan ulaşın.) |
: |
Oraj.Poyraz@erkin.cc 0raj.p0yraz@neomailbox.net oraj.poyraz@openmail.cc |