TRAINSPOTTING

Irvine Welsh’in 
romanından tiyatroya uyarlayan ve İngiltere’de sahneleyen 

Harry Gibson 

Fransızcaya çeviren ve uyarlayanlar: 
Richard McCarthy ve Olivier Peyon 

Türkçesi: Ani Haddeler Pekman

Trainspotting nedir?
(Train: tren /  to spot: saptamak) 
İngiltere’de, takıntılı, hafif çatlak, kafaları genelde iyi olan insanların tren garlarında nöbet tutup, geçen trenlerin kayıtlarını tutma eylemidir. (tren numarası, geçiş saati, vs..) Bu insanlar, başka “trainspotter” larla geceleri bir araya gelip, tuttukları notları karşılaştırırlar ve tüm trenlerin güzergâhlarını yeniden oluşturmaya çalışırlar. 
Bunun dışında, diğer takıntılı davranışlar için de trainspotting kelimesi kullanılır. 
Eroin piyasasında, “Trainspotting” kelimesi kollarda kalan iğne izleri için söylenir. (karayolu hattındaki tren istasyonları imâ edilerek) 

1.  Sahne
- Mark / Tommy - 

Müzik + dans s/fuck

Mark 
Siktir! Sıçiyim… ahhh… hassiktir…hayır… lütfen, olmasın! uffffff…Neden hep benim başıma gelir böyle şeyler?.... Allah kahretsin, olamaz… 

Tanımadığım bir yatakta uyandım, tanımadığım bir odada, kendi bokumun içinde yüzüyordum…Yatağa işemiştim ve kusmuştum ve sıçmıştım. Biraz aşağıya kaydım. Yorganı kaldırdım. İçine baktım. Tam bir bok çukuru. Beyaz fon üzerine işlenmiş pembe karanfiller, iğrenç kokan kahverengi bir suyun içinde boğuluyorlardı. Külaha doldurulan kızarmış patatesler misali, çarşafları birbirine doladıktan sonra hepsini nevresimin içine tıktım, balon gibi oldu, bir yandan da alttan su sızıp sızmadığını kontrol ettim, anladın mı, ve hepsini yatağın altına soktum. Sonra leke görülmesin diye şilteyi ters çevirdim. Sonra, aynada kendimi gördüm - siktir lan - ve banyoya gidip göğsümdeki, kalçalarımdaki ve kıçımdaki bütün bokları temizledim. Tuvalet nasıl temiz, nasıl, bir görsen… Kimin tuvaleti bu kadar temiz olabilir diye düşündüm… Hassiktir, olamaz, Gail Houston’unki tabii!

Tommy 
Gail Houston mu?

Mark
Gail Houston’un annesinin evindeymişim! Oraya nasıl geldim? Beni kim getirdi? Kim soydu? Pub’dan sonra kopmuşum. Maçtan önce yani.

Tommy
Hampden’daki yarı final maçı.

Mark
Siktir lan! Sen gittin yani!

Tommy
Of, herhalde! Asit çaktığımızı hatırlamıyor musun? 

Mark
Speed miydi?

Mark &Tommy
Otlu kek!

Mark
Bir de pub’da sizinle buluşmadan önce, otobüste içtiğim bir şişe votka var. Ama, Gail ortama ne zaman ve nasıl girdi, kesinlikle bilmiyorum.

Tommy
İyi sikişiyor, değil mi?

Mark
İyi mi? Birlikte altı hafta çıktık ve bir kez bile sikişmedik.

Tommy
Siktir lan!

Mark
İlişkimizin temellerinin seks üzerine kurulmasını istemiyordu, sonrasında hatıra olarak tek o kalmasın diye. “Cosmopolitan”da okumuş. Altıncı haftanın sonunda, taşaklarım karpuz gibi olmuştu. Herhalde yatağın içine çişim, kusmuğum ve bokumun arasına suyumdan da attırmış olmalıyım. Neyse, boş şiltenin üzerine yeniden yatar yatmaz, kapı açıldı. Gail girdi. Sabah olmuştu. “Dün ne haldeydin öyle” dedi. “Aa, çarşaflara ne oldu?”. “Eee,hiçbir şey…” dedim. “Küçük bir kaza oldu da, Gail”. Tam olarak anladığını sanmıyorum ama ben o bokun içinde yatmaya devam edemezdim. Kız burnunu çekti ve kafaya takmamamı söyleyip, beni aşağıya çağırdı. “Hadi gel, kahvaltı edelim”. Böyle bir havalar, tripler, öyle çıktı kapıdan. Kahvaltı mı? Ayağa kalktım, üzerimi giyindim ve elimde, yıkamak için eve götüreceğim paketle, yavaşça merdivenlerden indim. Dinliyor musun beni? İyi. Gail’in annesiyle babası mutfakta oturuyorlardı. Geleneksel Pazar kahvaltısı için yapılan kızartmanın sesini ve kokusunu hiç anlatmayayım daha iyi. Gail’in annesi, sözde espri yapacak ya, “Ooo, dün akşam birileri pek fena haldeydi” dedi. Hangi deliğe gireceğimi şaşırdım. Masada oturan Gail’in babası, durumu yumuşatmak için, “Ne var canım, arada sırada dağıtabilir insan” dedi. “Ama Mark’ın  daha çok, arada sırada kendini toplamaya ihtiyacı var” (valla benim de işime gelirdi, öylesi). “Eee, Bayan Houston” dedim, elimdeki ‘doggy bag’i gösterip, “dün gece sizin çarşafları biraz rezil etmişim de, temizlemek için benim eve götürüyorum. Yarın geri getiririm.” “Sen onları dert etme, oğlum, ben makineye koyarım şimdi.” (anlamıyor). “Bakın, gerçekten çok kirlendiler. Ben rahatsız olurum öyle. Evime götüreyim daha iyi.” “Bak, bak, bak” dedi babası gülerek. – o  da anlamadı. “Dinle bak, sen şimdi masaya otur, ben çarşaflarla ilgilenirim”. Bayan Houston, mutfağın diğer köşesinden bana doğru ilerledi ve elimdekini kapmaya çalıştı. Kendisine karşı çıkılması hoşuna gitmemişti. Ben balonuma asılıyor, kollarımın arasında onu sıkıyordum, ama Bayan Houston benden daha hızlı ve, siktir… daha güçlüydü. Elimdekini kapıp, hızla kendine doğru çekti. Ve çarşafın havalanmasıyla başlamasıyla, birden bire, acı bir, bok, alkollü kusmuk ve kokulu çiş tufanı bütün mutfağı kapladı. Bayan Houston, birkaç saniye donakaldıktan sonra, evyeye koşup kusmaya başladı. Ve kahverengi boklu sular Bay Houston’un gözlük camlarının, yüzünün ve bembeyaz Pazar gömleğinin üzerinden akmaya başladı. “Allah kahretsin, Allah kahretsin” diye söyleniyordu Bay Houston, Bayan Houston’un kahvaltısını kustuğu ve benim her şeyi tekrar çarşafların içine sokmaya çalıştığım sırada.  
 
Mark
Gail Houston… O günden sonra, onu bir daha yatağa atamadım.

Müzik + dans. 

2.  Sahne
- Mark / Tommy -

Tommy 
Laura McEwan’la çıktığım zamanı hatırlıyor musun?

Mark
Laura McEwan mı? Yeme beni be!

Tommy
Doğru söylüyorum, Laura McEwan.

Mark
Siktir, Laura McEwan ha! Onun için seks bombası diyorlar.

Tommy
Bir akşam, Grassmarket’deki pub’lardan birinde yakaladı beni ve evine götürdü. 

Mark
Hadi be! Sonra n’oldu?

Tommy
Ne mi oldu? Bana dedi ki: “Arkadan istiyorum… Götten… hiç yapmadım”. Ben de, “Tamam, bana uyar…” dedim. Ama o, önce başka şeyler yapmak istedi. Koli bandıyla bileklerimi bağladı. Anadan doğmayız. Ben yatağa uzanmışım, tamam mı? O da koli bandıyla beni ayak bileklerimden bağlamış. Sonra, ee, kollarımı da bağladı. Koli bandıyla. 

Mark 
Affedersin ama, bu pozisyonda nasıl arkadan çalışmayı düşünüyorsun?

Tommy
Bana diyor ki: “Canım acımasın diye bağlıyorum seni, tamam mı? Yandan yapacağız.” “Canım yanarsa, hemen duracağız. Tamam mı? Kimse benim canımı acıtamaz. Hiçbir erkek canımı acıtamaz benim, anladın mı?”. “Tabi, tabi, anladım canım, anladım…” Ben zaten kimsenin canını acıtmak istemiyordum ki.. Neyse, yatakta uzanmışım, çırılçıplağım, karı “Çok yakışıklısın! Çok yakışıklısın!” deyip şeftaliyi okşamaya başlıyor. Daha önce kimse bana bu şekilde yakışıklı olduğumu söylememişti. Sonra malı ağzına alıyor. Offf…. fffff! Sonra, tam patlayacakken, birden duruyor ve odadan dışarı çıkıyor. Beni orada, öyle bağlı, dalgam havada, ortada bırakıyor. Paranoya yapmaya başlıyorum: Laura, şimdi tımarhanede olan bir çocukla çıkmıştı aylarca. Neyse, elinde bir şeyle odaya geri geliyor. “Şimdi, dediğimi yapmanı istiyorum. Canım yanmasın diye çüküne bir sürü vazelin süreceğim. İlk kez olacağı için kaslarım çok gergin olacaktır, yine de biraz rahatlamaya çalışacağım”. Cigara içiyordu. Herhalde kafası çok iyi olmuştu çünkü ecza dolabından aldığı şey, vazelin değil viks şişesiydi. Aaaaahhhhhh! “Siktir, çok özür dilerim” dedi. Çükümün ucunu kestiler sandım. Kız yataktan kalkmama yardım etti, sonra beni tuvalete götürdü, ben sürekli zıplıyordum, gözlerimden yaşlar akıyordu, lavabonun içini doldurdu… sonra, sonra, sıçtığım koli bandını kesmek için makas bulmaya gitti. Ben de çükümü suya sokmak için, lavabonun üzerine eğilmeye çalıştım. Siktiğimin şeyi be! Gözümü açtığımda hastanedeydim. Başıma altı dikiş atılmıştı, bileklerimde bant izleri, bacaklarımın arasında da bir “hot dog” vardı. Yani, Gail Houston hikâyesiyle kendini acındırmaya çalışma, çünkü ben Laura Mc Ewan’ı arkadan düzemedim. Siktir!
Dans. 
3.  Sahne
- Mark / Tommy / McKay -

Mark 
Ne bok yiyeceğiz?

Tommy
İş mi bulsak acaba?

Mark
Git lan ibne. İşsiz kalmak daha iyi. 

Tommy
Sen kaç tane ofise kayıtlısın?

Mark
Beş: Edinburg, Glasgow ve Londra’da üç tane. Ama yemin ederim, tam zamanlı işte çalışıyor gibiyim. Arada sırada, seni gerçekten iş görüşmesine gönderiyorlar. Çuvallamak her zaman kolay olmuyor. Çuvallarken aklını kullanmak gerekiyor, anlıyor musun? Çok bariz bir şekilde belli edersen, o ibneler seni İş Bulma Kurumuna şikayet ederler ve bir daha da nah görürsün işsizlik maaşını. Hem motive görünmek hem de çuvallamak lâzım. Kafan bir dünyayken o dengeyi tutturmak zordur. 

Tommy
Anladım da, bir yandan da, kendin olarak gidersen oraya, dürüst bir şekilde, “ben böyleyim, kardeşim” dersen, anlıyor musun? O zaman, bize asla iş vermezler, asla. Miskinlere iş yok. 

Mark
İyi de, ilgileniyormuş gibi davranmak gerekiyor, yoksa “İş bulmaya çalışan bu kişi, gerçekten iş aramıyormuş” derler. 

Tommy
Ben, zaman geçtikçe zorlanıyorum, valla, gittikçe ödlekleştim, biliyor musun? Şimdi, bir otele görüşmeye gideceğim. Kapıcılık için…

Mark
Ne! Vay ibneler! Bana da aynı işi teklif ettiler!

Tommy
İş mi? Sen buna iş mi diyorsun? Bu görüşmede mutlaka sıçmam gerekiyor. 

Mark 
Çok kolay. Şuna baksana. Al, bak. Dave Mitchell verdi. Speed. Biraz al. Enerji verir. Sen de onları istediğin gibi kafalarsın. Rahatça. Hangi okula gittiğini hatırlıyor musun?

Tommy
Senle aynı okuldaydık ya. Saint Augustin’de. 

Mark
Bana bak, o içine sıçtığımın başvuru formunu doldururken, Saint Augustin yazmayacaksın, şöyle paralı bir okul yazacaksın, George Heriots mesela, ya da ona benzer bir şey. Çünkü bu şehirde, paralı, burjuva bir okuldan çıkmadıysan, bir iş kapmanın mümkün olmadığını artık dünya alem biliyor.

Tommy öksürür.

Mark
Dinle beni, George Heriots’dan mezun birine kapıcılık işi verilmez. Kapıcılık, bizim gibiler için uygun görülen bir iş. Eğer forma Saint Augustin yazarsan, o ibneler işi kesin sana verirler. Bu arada, ben stajyer marangozken Georde Heriots’a gitmiştim, orada raf yapmıştık. 

McKay
Oturun, Bay Renton. Formunuzda okuduğum kadarıyla George Heriots mezunusunuz.

Mark
Evet öyle… Çok uzun zaman oldu. 

McKay
Bay McDonald teftiş turları atıyor muydu hâlâ? 

Mark
Hiç sormayın. Ne anılarımız var, değil mi?

McKay
Öyle, evet. 

Mark
Siktir! Adamın çok hoşuna gitti. Gerzek herif bana işi verecek sandım bir an. Teorim suya düştü. Gördün mü? Zor durumda kalmış, temiz biri sandı beni. Paniğe kapıldım. Bir şey yapmam lâzım. 
 
McKay
Eeee…Mark… mmm.. acaba… mmm…CV’nizdeki boşlukların… nedenini açıklayabilir misiniz bana?

Mark
(Sen de bana kelimelerinin arasındaki boşlukları anlatabilir misin, göt herif?)
Mm.. Bay McKay…

McKay
David. 

Mark
Ee, David. Uzun zamandan beri, bir eroin sorunum var. Halletmeye çalıştım ama bir süre çalışmama engel oldu tabii. Bence dürüstlük çok önemli bir şey ve potansiyel çalışanınız olarak bunu bilmeniz gerektiğini düşünüyorum. (Otelinin tuvaletlerinde şırıngayı basarken ve götümü müşterilerine satarken hayâl edebiliyor musun beni?)

Mark&Tommy
Aptal herif!

McKay
Eee, dürüstlüğünüz için size teşekkür ederim, Bay Renton… Görüşmem gereken başka adaylar da var… tekrar teşekkürler. Sizi arayacağız. 

Mark 
Harika. Gördün mü, işin içine biraz heyecan katmak yeterliymiş. Kendini iyi satıp, gerçeği söylemek gerekiyor. 

Tommy
Harikaymış. Bu speed gerçekten iyiymiş. Saldırıya hazırım. Şimdi, şu görüşme işi beni de sardı. Dediğin gibi, kendini satıp gerçeği söylemek gerekiyor. Kendini satıp, gerçeği söylemek. Hadi gidelim.

McKay
Formunuzda gördüğüm kadarıyla George Hariots mezunuymuşsunuz. Anlaşılan bugün, Heriots mezunlar günü!
 
Tommy
Şey, eee.. Aslında, galiba dürüst olup, size gerçeği söylesem daha iyi olacak. Bakın, ben aslında Saint Augustin mezunuyum. Forma Heriots yazdım, çünkü böylece işi kesin kaparım diye düşünmüştüm. Bu şehirde o kadar çok ayrımcılık var ki, öyle değil mi? Formda, Heriots ya da Edinburg Akademisi’ni okur okumaz, kravatlı heriflerin bir tarafları kalkıyor. Yani demek istediğim, acaba “Formunuzda gördüğüm kadarıyla Saint Augustin mezunuymuşsunuz” u aynı tonda söyler miydiniz?

McKay
Ben sadece kendim de Heriots mezunu olduğum için söylemiştim bunu. Sizi rahatlatmak için. Ama en azından sizi ayrımcılık konusunda rahatlatabilirim: biz, herkesi eşit değerlendiririz. 

Tommy
Tamam, anladım ve şu anda gerçekten de rahatladım aslında ama bu işi ne kadar istediğimi size anlatamam, bütün gece gözüme uyku girmedi, çuvallayacağım diye korktum, anlatabiliyor muyum? İnsanlar, Saint Augustin’i okudukları anda, karşılarındakinin ayaktakımından olduklarını düşünüyorlar, haksız mıyım? Ama…

McKay
Bakın…

Tommy
Futbolcu Scott Nisbet’i tanıyorsunuzdur, millî takımda da oynuyor ve bütün maçlarda rakiplerini alt ediyor. İşte, o da Saint Augustin mezunu, benim bir dönem altım. 

McKay
Bay Murphy…

Tommy
TOMMY! 

McKay
Sizi temin ederim, bizi ilgilendiren, sizin veya herhangi bir adayın mezun olduğu okul değil, elde ettiği diplomalarıdır. Burada okuduğum kadarıyla beş tane ders vermişsiniz: sosyoloji, beslenme…

Tommy
Bir dakika, bir dakika… Sözünüzü kesmek zorundayım, dostum. Okuduğunuz her şey zırvalıktan ibaret. Bütün bunları işi kapmak için uydurdum ben… İnisiyatifimi kullandım diyelim.. anlatabiliyor muyum? Bu işi o kadar çok istiyorum ki…

McKay
Bakın, Bay Murphy, sizi zaten İşçi Bulma Kurumu gönderdi bize. “İşi kapmak” için yalan söylemenize gerek yoktu.  

Tommy
Nasıl isterseniz. Baştaki kişi, patron sizsiniz, o koltukta oturan kişi sizsiniz.

McKay
Neden eğlence sektöründe çalışmak istiyorsunuz, Bay Murphy?

Tommy
Herkes eğlenmeyi sever.. Değil mi? Benim için eğlenmek demek, başkalarının eğlendiğini görmektir.

McKay
İşe alınmak için yalan söylemeye hazırdınız. Neden bu kadar çok istiyorsunuz bu işi?

Tommy
Kraliçe yüzünden.

McKay
Efendim?

Tommy
Mangır, balya, yeşil… Anladınız mı?

McKay
En çok hangi yönünüzü beğenirsiniz? 

Tommy
Mizah anlayışım çok iyidir. Mizah olmadan da olmuyor ya, gerçekten…

McKay
Peki ya beğenmediğiniz yanlarınız?

Tommy
Eee… Bay McKay… belki biraz fazla mükemmeliyetçiyim, anlatabiliyor muyum? Olayı biraz kokuttuğum anda, ucunu hemen bırakıyorum, anlatabildim mi? Ama şu görüşme olayının çok iyi geçtiğini düşünüyorum. 

McKay
Çok teşekkürler, Bay Murphy, sizi arayacağız. 

Tommy
Asıl ben teşekkür ederim. Şimdiye kadar geçirdiğim en başarılı iş görüşmesiydi.  

Mark
Evet, nasıldı?

Tommy
Galiba işi bana verecekler.

Mark
Salak mısın sen be?

Tommy
Speed konusunda haklıydın. O kafayla kendini acayip iyi satıyorsun.  

Mark
Bir tane daha?

Tommy
Hayır demem…Evet, hiç hayır demem. 

Dans.

4. Sahne

Mark 
Uzun, çok uzun zamandan beri, bir eroin sorunum var. Halletmeye çalıştım ama, bir süre çalışmamı engelledi tabii. Bence dürüstlük çok önemli bir şey ve size bunu söylemem gerektiğini düşünüyorum…
İlk başta, eroin kullanan kişi çok tatlı bir keyif hisseder. Bütün stresi ve kaygıları uçar gider. O tatlı his veya flaş dediğimiz şey, uyuşturucu damarlarına girdiği andan itibaren, zincirinden boşalırcasına tüm bedenine yayılır. Eroin, ilk kullanışta bağımlılık yapmaz, ama düzenli almaya devam ettikçe, vücut ona alışır. Bağımlılık yerleşir. Ondan sonra normal olabilmek veya krizleri önlemek için ona ihtiyaç duyarsın. 
Asabîleşirsin, hastalanırsın, direncin azalır, sinirli biri olursun, burnun ve gözlerin sürekli akar, esnersin, titrersin, terlersin, hapşırırsın, bütün etlerin ağrır ve göz bebeklerin kasılır… dümdüz olup, yere yapışırsın. 
Kalp ve solunum ritmin, tansiyonun ve ateşin yükselir, sürekli ürperirsin, tüylerin diken diken olur. Yokluk arttıkça, ateşin, midendeki kramplar ve şiddetli ağrılar yükselir. 
Bütün vücudun kasılmaya başlar, ishal olursun, kusarsın ve her yerin ağrımaya devam eder. 

Kriz Müziği.  

5. Sahne
- Mark / Simon / Taksi bekleyen iki adam -

Mark 
Peki. Bizim evdeydik. Şey seyrediyorduk… Siktir, kimle seyrediyorduk lan? Tommy değildi. Ama, iğne basmayan biriydi. Hah, ‘Hasta’ydı. Simon Hasta Williamson! Hep krizde olduğu için değil, gerçekten hep hasta olduğu için ‘Hasta’ diye çağırıyoruz onu. 

Simon kusar.

Mark 
Bir Van Damme filmi izliyorduk. 

Simon
Aslında başka bir mal partisi için, baş rahibeyi ziyaret saatini bekliyorduk. 

Mark
Ağrılarım başlıyor. Ama Van Damme’in en baba dövüş sahnelerini bekleyerek direnmeye çalışıyorum. 

Simon
Mark. Baş rahibeyi görmem lâzım. 

Mark
Hasta iyi değildi. Ter içinde kalmıştı. Titriyordu. Ben o salağı görmemek için gözlerimi televizyondan ayırmamaya çalışıyordum. Moralimi bozuyordu.  

Simon
Maaark!

Mark
Bir saniye, bekle be!

Simon
Gidelim hadi, dayanamıyorum.

Mark
Van Damme’ın şu herifin kafasını patlatmasını bekliyorum. 

Simon
Gidelim artık, sıçayım be!
 
Mark 
Hay içine sıçtığımın boku be! Senin yüzünden filmin sonunu göremeyeceğim.

Simon
Akşam izlersin. 

Mark
Akşama kaseti geri vermem gerekiyor. Yoksa ekstraya giriyor. 

Simon
Hassiktir, neyse parası veririz ulan. Altı üstü üç pound!

Mark
Sorun o değil.

Simon
Sorun benim çok kötü halde olmam ve senin de inadına oyalanman.

Mark 
Siktir git be! İnadına oyalandığım falan yok!

Simon
Öyleyse, kaldır kıçını!

Simon
Nerede bu içine sıçtığımın taksiler?

Mark
Siktir, Ağustos ayındayız ve donuyorum. Kesin hasta olacağım, hissediyorum. 

Simon
Bütün taksiciler turist avında! Yüz metre yürümekten aciz salaklar! 

Mark
Simon….

Simon
Paradan başka bir şey bilmez bunlar… Para…
   
Mark
Galiba şu adamlar…

Simon
…şu dünyadaki en pis zehir, haberleri yok.

Mark
Şu herifler bizden önceydi galiba. Simon, bak…

Simon
Taksi!

Mark 
Simon birden “Taksi!” diye yola atladı ve siyah ve bordo montlu adamları kenara itti, adamlar: “Ne oluyor be!” diye bağırdılar.

Simon
Siktir git, göt herif!

Montlu adamlardan biri:
Serseri piçler.

Simon
Gidin kendinize başka taksi bulun. Hadi Mark! Tollcross’a, lütfen.

Mark
Herifler sinirlerini taksiden çıkarttılar. Camların üzeri balgam doldu. Şoförün hiç hoşuna gitmedi tabii. 
Beğendin mi yaptığını, boşboğaz! Gelecek sefer, buradan tek geçtiğimizi gördükleri anda, saldıracaklar üzerimize. 

Simon
Bu sikindirik heriflerden mi korkuyorsun?

Mark
Korkarım tabii, bu salaklar beni tek görüp, köşeye sıkıştırırlarsa.. Sen beni Van Damme mı sandın, göt…

Simon
Benim baş rahibeyi görmem lâzım ve bu herifler sikimde değil. Anladın mı? Kulakların duymuyorsa, dudaklarımı oku…

Mark
Anladık,anladık. Geldik işte.

Simon
Nihayet.

Müzik. 

6.  Sahne
- Mark / Simon / Johnny / Alison -

Mark 
Swanney yukarıda kalıyordu. Yılların bağımlısı olduğu için, ona “baş rahibe” diyorduk. Johnny’nin evine çıkarken, merdivenlerde, kramplarım tuttu. 
Merdiven tırmanmak beni dağıtmaya yetti de arttı. Herhalde Hasta benden daha kötü durumdaydı ama, o salağı gözüm görmüyordu artık. Önümden tırmanıyordu merdivenleri, nefes nefese kalmıştı.
Yukarı vardığımızda,  Hasta tırabzana asılı kaldı. Orada durarak, Johnny’nin kapısının önünü kapatıyordu, yani mala kavuşmama engel oluyordu. “İyi misin, Si?” dedim, kıl olmuştum, o salak yüzünden ilerleyemiyordum. Merdivenlere kusacak sandım. Beni uzaklaştırmak için, eliyle bir hareket çekti, bir yandan da başını sallıyor ve gözlerini kısıyordu. Bir daha asla, dedim kendi kendime. Onun durumunda olduğun zaman, ne kimseyle konuşmak istersin ne de kimsenin seninle konuşmasını. Seninle ilgilenilmesini istemezsin. Bazen, insanların, sırf kafa dinlemek için uyuşturucu kullandıklarını düşünüyorum. Zilin sesi yüzünden sağır olacağım sandım. Johnny Swanney tamamen uçmuştu. 

Johnny
Ooooo! Burada bir tane Hasta varmış, bir tane de burada var, etti mi sana iki tane hasta!

Mark
Bir zamanlar, iyi arkadaşımdı. Birlikte futbol oynamıştık. Artık o bir torbacı. Bir gün bana: “Bu piyasada dostluk olmaz. Sadece ortaklık olur” demişti.  O zamanlar, götü kalktı bunun, diye düşünmüştüm, sonra, boğazıma kadar uyuşturucuya battığımda, o ibnenin ne demek istediğini anladım. Dost yok… Uçuşta olanlar, sen kriz geçirdiğin sırada sana pis davranırlar, çünkü onları tek ilgilendiren şey kendi uçuşlarıdır, diğerleri umurlarında değildir. Oysa pub’ta içki içenin tek isteği, bir an önce herkesin onunla birlikte, onun kadar sarhoş olmasıdır. 
Eroinmanın, ama gerçek eroinmanın, dünya umurunda değildir. 
Alison oradaydı. Sen de oradaydın.  

Alison kendine bir vuruş hazırlamaktadır.

Mark 
Alison kendine bir vuruş hazırlıyordu. Hasta onun yanına oturmuştu. Gözlerini, Alison’ın mumun üzerinde ısıttığı kaşıktan ayırmıyordu. Johnny yanlarına yaklaştı ve şarkı söylemeye başladı. 

Johnny
“Hey, good looking, what she gonna cooking!?” (Hey, güzel surat, ne pişiriyorsun hadi anlat?)

Mark
Sonra, Hasta Çocuğa doğru eğilip, onu çenesinden yakaladı ve sertçe dudağından öptü. Hasta onu itti, titriyordu. “Siktir git, orospu çocuğu!”

Mark
Johnny ve Alison kahkahalarla güldüler. Bütün kemiklerimin mengeneye sıkıştırıldığını ve elektrikli testereyle kesildiği hissinde olmasaydım, ben de onlar gibi gülerdim. Hasta, kalın bir lastik alıp, Alison’un dirseğinin üzerinde bağ yaptı, sonra da bembeyaz kolunda koca, mavi bir damar buldu. 

Simon
Benim yapmamı ister misin?

Mark 
Alison başını sallayarak “evet” dedi. Kaşığın içine bir pamuk parçası koydu ve üzerinden üfledi, sonra da iğnenin içine yaklaşık bir mililitre doldurdu. Hasta’nın bulduğu mavi damar o kadar büyüktü ki, sanki kolundan fırlayacak gibiydi. İğneyi kızın etine batırdı ve birazını yavaş yavaş enjekte etti, iğnenin içine kan gelinceye kadar. Kızın dudakları titriyordu, gözleriyle Simon’a yalvarıyordu… Hasta’nın yüzünde itici, şehvetli, sürüngen bir ifade vardı. Sonra kokteyli olduğu gibi beynine gönderdi. Kız, kafasını arkaya attı, gözlerini kapattı, ağzını açtı ve orgazm olur gibi inledi.

Alison 
Ohhh.. Dünyadaki bütün “vuruşlardan” daha iyi. Dünyadaki bütün çüklerden daha iyi. 

Mark
Evet ya… Hasta’nın gözlerine şimdi masum ve sihirli bir ifade yayılmıştı. Bir Noel sabahı uyanıp, ağacın altından hediyelerini almaya giden bir çocuk gibiydi. Mum ışığında, Simon ve Alison’un yüzleri çok ilginç bir şekilde güzel görünüyordu. 
(Fısıldayarak) “Dünyadaki bütün “vuruşlardan” daha iyi. Dünyadaki bütün çüklerden daha iyi.” Sonra, Johnny bir vuruş hazırlaması için Hasta’ya yardım etmeye başladı. Hasta’nın kalın ve sulu damarlarını gören Johnny, iğneyi elinde tutup bir şarkı mırıldanmaya başladı: 

Johnny
“You’re so vain, you probably think this hit is about you, you’re so vain”
(Ne kadar beğeniyorsun kendini, bu şarkının seni anlattığını sanıyorsun, ne kadar beğeniyorsun kendini)   

Mark
Johnny her anın tadını çıkartıyordu. Hasta’nın çığlık atacağı sırada, Johnny bir damarını delecek, iğnenin içine kanını çekecek ve iksiri, karışımı, zehri gönderecekti. Hasta, Swanney’e sıkıca sarıldı… sonra kollarını bırakmadan yavaşça gevşedi. Seviştikten sonra birbirlerine kenetli kalan iki sevgili gibiydiler.  Serenat söyleme sırası Hasta’daydı. Johnny’ye “Swanney-”

Tommy??? Simon olması lâzım bu sahnede Tommy hiç yok çünkü- 
“…. nasıl seviyorum seni, nasıl seviyorum seni, benim güzel Swanney’im”

Mark 
En sonunda benim sıram gelmişti. Damarı bulmak yüzyıllar sürdü sanki. Benim damarlarım, herkeste olduğu gibi, deriye yakın değildir. En sonunda yakaladım onu. Offf.. Ne vuruştu ama. Alison haklıydı. En güzel orgazmını al, binle çarp, yine de buna yaklaşamazsın. Kurumuş ve kırılmış kemiklerim rahatladılar, benim güzel ‘kahra-malımın’ okşamalarıyla kendilerine geldiler. Alison ve Hasta birlikte odadan çıktılar. Pek tutkulu olmayan, sönük bir halleri vardı, ama geri dönmedikleri için, içeride düzüştüklerini tahmin ettim. Hayat böyle bir şey. 

Alison’ın çığlığı. 

7. Sahne
- Mark / Simon / Johnny / Alison -

Alison bağırarak odaya girer.

Mark
Felaketti. O sese dayanamıyordum. 

Alison
Bebeğim!... Bebeğim!... Kızım öldü, kızım öldü. Sarah…Allahım… Hassiktir. Allahım.

Mark
Alison bağırarak odaya girince, çok korkunç bir şey olduğunu anlamıştık.

Alison
Sarah. Allahım. Hassiktir. Allahım.

Mark
Johnny Alison’a döndü. Alison başını ellerinin arasına almıştı. Johnny’nin ona dokunacağını düşünüyordum. En azından ümit ediyordum. Ona dokunması için, içimden yalvarıyordum. Ama o, sadece gözleriyle dokunuyordu. Ben de… çok kötü bir şey olduğunda her zaman söylediğim şeyi söyledim: “Ben bir vuruş hazırlayacağım.”

Alison
Benim suçum, benim suçum, benim suçum…

Johnny
Eee.. Alison…Mark bir vuruş hazırlayacakmış, eeee… o…böyle yapma…

Mark
Hasta, titreyerek odaya geldi. Vücudu kaskatıydı, sanki var gücüyle görünmez bir tasmaya asılıyordu.  

Simon
Siktir…

Mark
Alison’un sesi bana…

Simon
Ne boktan bir dünya bu be. Ne?

Mark
- sesi bana “Exorcist”teki şeytanı hatırlatıyor. 

Simon
Böyle şeyler olduğu zaman…

Mark
O salak heriften korkuyorum ben.

Simon
Ne diyorsun be? Ne?

Johnny
Ne var, Simon? Ne oluyor?

Simon
Bitti. Her şey bitti.

Mark 
Hasta’dan kulak sikici bir inleme çıktı, üzerinden araba geçen ve öldürülmeyi bekleyen yavru bir köpeğin sesine benziyordu. 

Alison
Bebeğim…. kızım öldü. Kızım öldü.

Mark
Kalkıp odaya gittik. Daha çocuğu görmeden, ölümü hissettim. Yüzüstü yatan bir şey vardı. O şey, hayır, kız, buz gibiydi ve ölmüştü, gözlerinin etrafında mor halkalar vardı. Ölü olduğunu anlamak için ona dokunmaya gerek yoktu. Bir çocuğun dolabının dibinde duran oyuncak bir bebek gibi orada öylece uzanmış duruyordu. 

Simon
Küçücük bir kız…

Johnny
Siktir, daha küçücüktü… 

Mark
Minik Sarah.

Johnny
Çok yazık oldu, be.

Simon
Minik Sarah.

Johnny
İçine sıçtığımın dünyası!

Mark
Ben gidiyorum. Daha fazla dayanamayacağım.

Simon
Kimse yerinden kıpırdamıyor!

Johnny
Sakin ol, oğlum. Sakin ol.

Simon
Burada dünyanın malı var. Polis haftalardan beri sokakta kol geziyor. Şimdi çıkarsak, hepimiz yakalanırız. Her yer polis dolu. 

Johnny
Evet de, gitsek daha iyi olur belki. Her yeri temizleyip ortadan yok olduktan sonra, Alison polisi veya itfaiyeyi çağırabilir. 

Mark
Sizce Alison’la kalmamız gerekmez mi? Yani, arkadaşları olarak?

Johnny
Bir dakika, ölen Alison’un piçi, bizim değil. Kızıyla doğru düzgün ilgilenseydi, belki de ölmeyecekti. Bizi niye ilgilendiriyor anlamadım?
 
Mark
Evet ya. Üzgünüm ama Johnny haksız sayılmaz. Benim ağrılarım başladı yine. Tek isteğim bir vuruş çakıp buradan gitmek. 

Johnny
Çocuk kimdendi?

Mark
Jimmy McGilvary diye hatırlıyorum ben.

Simon
Kıçımın kenarı!

Johnny
Öyle masum ayaklarına yatma, salak herif.

Mark
Ne? Ne diyorsun be?

Johnny
Sen de vardın… Bob Sullivan’ın partisinde sen de vardın.

Mark
Ben Alison’la hiç yatmadım.

Johnny
Peki partinin ertesi sabahı neden onun evindeydin?

Mark 
O kadar uçmuştum ki, karşılığında bir vuruş bile verse kaldıramazdım herhalde benim aleti.

Simon
Yok canım…

Mark
En son ne zaman biriyle yattığımı bile hatırlamıyorum. 

Simon
Hadi canım…

Mark
Hasta, elini bebeğin soğuk yanağına götürdü. Siyah gözlüklerinin arkasında, gözlerinin dolduğunu gördük. 

Simon
Ben bir daha bu boka dokunmayacağım. Şu andan itibaren, temizim. 

Johnny
Hadi, Simon. Durumdan kötü sonuçlar çıkartma. Çocuğun başına gelenin eroinle bir ilgisi yok. Alison’un suçu da değil. Kimsenin suçu değil. Âni ölüm. Anlıyor musun? Sık rastlanan bir şey yani. 

Mark
Evet, âni ölüm…
Birden, hepsini sevdiğimi düşünüyorum. Onlara söylemek istiyorum. Deniyorum… ama ağzımdan tek çıkan “ben kendime bir vuruş hazırlayacağım” oluyor. 

Simon
Siktirin!

Simon çıkar.

Johnny
Simon!

Mark
Ben böyleyim ne yapayım! Alison yerinden kıpırdamadı. Gidip onu avutmam gerektiğini hissediyorum, belki kolumu omzuna koymalıyım. Ama şu anda kimseye dokunamam. Onun yerine, mırıldanıyorum “Çok üzüldüm, Alison. Kimsenin suçu değil. Âni ölüm, işte, sen de biliyorsun. Minik Sarah. Güzel bebek. Çok yazık oldu, be, çok yazık oldu.” Alison başını kaldırıp bana bakıyor. Soluk ve iskelete dönmüş yüzü, ambalaj kağıdına  sarılmış sütlü bir kafatasına benziyor. Gözleri kanlanmış ve altları morarmış. 

Alison
Bana bir vuruş hazırlar mısın, Mark? İhtiyacım var. Sıçtığımın bir vuruşuna ihtiyacım var. Hadi Mark, bana bir tane hazırla.

Müzik + dans. 

8.  Sahne
- Mark / Torbacı / Tuvaletin önünde bekleyen iki adam-

Mark
On kutu domates ve sekiz kutu mantar çorbası, soğuk içilecek. Büyük bir kap vanilyalı dondurma, eridikten sonra içilecek. İki şişe magnezyumlu süt, bir şişe parasetamol, bir kutu ağız pastili, bir şişe mültivitamin, beş litre su, on iki şişe İsostar ve bilumum dergiler: Penthouse, Futbol dergisi, pornolar…
Ama en önemlisi, bizimkileri ziyarete gittiğimde yürüttüklerim: annemin ecza dolabından yürüyen valium şişesi. Çok vicdan azabı duymuyorum çünkü artık kullanmıyordu zaten. İhtiyaç duysa da, doktoruna koşar, o da ona sanki bonibon aldırır gibi, hemen bir reçete yazar.
Hafta zor geçecek. Odamda ne eşya var ne de halı. Odanın ortasında bir battaniyeyle uyku tulumu, bir elektrikli soba ve bir televizyon var. İçi dezenfektanlı su dolu üç tane kahverengi kovam var: (onları gösterir) biri işemek, bir sıçmak biri de kusmak için. Ne kadar işe yaradığını, başına gelmeden bilemezsin. İnsan hata yaparak öğrenir ve zamanla hazırlık aşamasının ne kadar önemli olduğunu da öğrenir. (Kriz müziği)
Hep aynı şekilde başlar: midemin dibinden gelen bir bulantı ve anlamsız bir panik. Ağrıyı hissettiğim anda, rahatsızlık hissi, dayanılmaz bir hal alır. Dişlerimin ağrısı çeneme ve gözlerimin yuvalarına kadar saplanır. Sonra ter içinde kalırım… sonra da bütün sırtımı kırağı gibi ürpermeler kaplar. Harekete geçme zamanı. Böyle durup fırtınanın gelmesini beklemek söz konusu bile olamaz. Krize giriyorum… krize…krize! 
Yirmi dakika sonra Muirhouse’a varmıştım. Otobüste, yaşlı bir karı bana ters ters baktı. Bunda şaşılacak bir şey yok, zombiye benziyorum herhalde. Sikimde değil. Yanımda oturan karı walkman dinliyor. Güzel mi? Sikimde değil. Bowie’den Golden Years’ı dinliyor. Bende Bowie’nin bütün albümleri var. İçine sıçtığımın bütün albümleri var! Ne Bowie ne de müziği sikimde değil! Beni ilgilendiren tek bir şey var: o da Mike Forrester. Salak, çirkin, yeteneksiz bir herif, hayatında albüm filan çıkartmamış, boktan bir Single’ı bile yok. Ama Mickey, şu anın en önemli adamı, ve o an da benim, ben hastayım ve Mickey beni iyileştirebilecek tek insan. Yaşlı, salak bir karı, otobüs numaraları, güzergâhı ve saatleri yüzünden şoförü azarlıyor. Ya bin ya da geber, arıza karı. Götüm üç buçuk atıyor. Şoförün çirkefliği ve sahtekârlığı midemi bulandırıyor. İhtiyar sürtük en sonunda otobüse biniyor. O ablak suratının ortasındaki ağzı tavuk götüne benziyor. Gözlerimi ensesine dikip bir anda bir beyin kanaması veya bir kalp krizi geçirip gebermesini istiyorum. Yok, hayır! Siktir, sonra otobüs geç kalır. Başım ağrıyor, sanki omuzlarımdan ayrılıp havalanacak. Böyle giderse, durağı kaçıracağım. Hayır. Alışveriş merkezinde iniyorum, hiçbir zaman kiralanmayan dükkânların önünü kapayan demir kepenkler, ve yirmi yıldır tek bir arabanın uğramadığı bir otopark. Duvar dibinden süzülerek yürüyorum. Bağırsaklarım çalışmaya başladı. Galiba kabızlık sorunum hallolmak üzere. Torbacının yerine varıyorum. Halimi görünce, beni uyuz edecek, kesin. Bana abuk sabuk bir mal verecek herhalde, çünkü o göt, benim şu anda cam kırıklarının üzerinde sürünebileceğimin ya da onun bokunu dış macunu olarak kullanabileceğimin farkında. Ama ben yine de onu seviyorum. Mecburum. Çünkü mal onda. Cebimden bir tomar para çıkartıyorum ve hepsini sehpanın üzerine yayıyorum. Onları toplayıp yerine iki tane donmuş, mermiye benzer bir şey koyuyor. İlk kez böyle bir şey görüyordum. “Bu ne be?”
“Morfin. Morfin fitilleri.”
“Ne yapacağım ben bunları?”
“Söylememi istiyor musun gerçekten? Onlar senin içinde eriyecekler, acını dindirip, seni uçuracaklar? Tamam mı? Bunları hastanelerde kullanıyorlar, gerizekâlı”
O zaman… o zaman, özür dileyerek fitilleri koymak için helâya gidiyorum. Giderken, arkamdan “Biraz zaman alır”. “Ne diyorsun lan, uçuracaklarmış, böyle uçuracaksa, götüme sokayım daha iyi.” Ama merdivenlerden inerken, kendimi daha iyi hissediyorum. Sancılarım, nefes almamı engelliyor. İçim eriyor sanki. Sıçmayalı beş ya da altı gün olmuştur herhalde. Alışveriş merkezinin ortasında yürürken, osuruyorum. Siktir, harekete geçmek lâzım, hem de hemen.
Alışveriş merkezinde helâlar var. Oraya koşuyorum. Siktir, olaya bak! Kapının önünde iki adam, yere işiyorlar, taşın üzerinde en az üç santimlik kokmuş bir çiş birikintisi var. Bir umut, helâdan içeri bakıyorum. “Tıkalı. Oraya sıçamazsın”. Bakışlarımla herifi dövmekten beter ediyorum. “Oraya girmem şart. İğrenç görünüyor ama ya oraya sıçıcam ya da altıma.” O zaman… 
Kapaksız klozetin içi kahverengi su, tuvalet kağıdı ve yüzen boklarla dolu. Donumu indiriyorum, soğuk, nemli klozetin üzerine oturuyorum ve işkembemi boşaltmaya başlıyorum: bağırsaklarım, midem, dalağım, karaciğerim, böbreklerim, ciğerlerim, içine sıçtığım beynim, hepsi, hepsi götümden aşağı boşalıyor. Birden yaptığım şeyin boyutunu fark ediyorum. Bir süre dona kalıyorum. Ama sadece kısa bir süre. Sonra montumun kollarını sıyırıyorum. Kollarım kabuk dolu… Yine de…Elimi, sonra kolumu, kahverengi suyun içine daldırıyorum. Fitili arıyorum, hemen buluyorum. Üzerine yapışan bokları temizliyorum. Biraz erimiş ama işimi rahat görür. Sifonun kenarına koyuyorum. İkinciyi bulmam daha uzun sürüyor, elimi uzun uzun Muirhouse’lu götlerin boklarının arasında gezdiriyorum. Kusacak gibi oluyorum ama en sonunda beyaz inci tanemi buluyorum, birincisinden daha iyi durumda. Kolumun üzerindeki kahverengi suyun izi, yazdan kalma amele yanığını hatırlatıyor. Yalnız bu sefer iz, dirseğimin üzerinde.   
İlk önce fitilleri yutmayı düşünüyorum, ama iyi bir fikir olmadığını fark edip hemen vazgeçiyorum. En iyisi, onları geldikleri yere geri göndermek. Onları yuvalarına soktum ve evimin yoluna koyuldum. 
O gün, bir cehennem sıcağı vardı. Odama döndüğümde, gözüm, kahverengi üç kovamdan başka bir şeyi görmüyordu.  

Müzik + dans.

9.  Sahne
- Mark / Franco -

Franco
Hey Marco ! bilardo turnuvasına benim de adımı da yaz, tren bir saatten önce kalkmayacakmış. 

Mark
İlkokuldaki ilk günüm, öğretmen bana “Francis Begbie’nin yanına otur” dedi. Lisede de aynı şey oldu. Okulda çalışkan olmamın tek nedeni, sırf Begbie’den kurtulmak için sınıf atlamaktı. 

Franco
Geçen gün Tommy’yle bilardo oynuyorduk. Jackey takozu pub’a geldi. Var ya, hemen tanıdım salağı. Okuldayken ben onu belâlı bir herif diye biliyordum. Birlikte, limandaki bir sürü uyuzun suratını dağıtmıştık. Beni hatırlamadı, gerizekâlı. Adem’den Havva’dan bile çıkartamadı beni salak. Herneyse, o salağın kankası, böyle yüzü siviceli şişko bir herif, bir bilardo partisi için ortaya para koymak istedi. Ben de ona: “Sıra, şuradaki uyuşuk herifte.” dedim. Bir yandan da köşede oturan ve gerçekten masayı rezerve eden, ama ben araya girmesem hayatta aymayacak zavallı bir herifi gösteriyordum. Canım kavga etmek istiyordu, aslında. Şu iki herif başlatsalardı işime gelecekti. Beni bilirsin, öyle belasını arayan bir herif değilimdir ama sinirime dokunan bir herif olursa, ikiletmeden girişirim. Sırası gelen uyuşuk herif gelip masaya parasını koydu ve topları yerleştirmeye başladı. Sivilceli şişko, tek kelime etmeden kıçını bir sandalyeye dayadı. Ama benim gözüm Jackie salağındaydı, o belâlı şişko da, ya da sözüm ona belâlı diyelim, yani en azından okuldayken öyleydi. O salak hâlâ ağzını açmıyordu. Cesaret edemiyordu. Salak! Birden Tommy “Franco, şu herifin dili sana da uzamış gibi gelmedi mi?” dedi. Hassiktir, Tommy’yi bilirsin, kafadan girer mevzuya. Herifler duydu ama yerlerinden kımıldamadılar, o sivilceli şişkoyla bizim sözde-belâlı. İkiye iki olacaktık. Siktir be. Diğerleri basıp gitmeselerdi ne kavga olurdu ha! Sivilcelide zaten iş yoktu ama Jackey, bizim belâlı Jackey, ya da sözde-belâlı diyelim, beni hüsrana uğrattı! Donuna sıçıyordu, oğlum! Hay sıçayım, resmen hüsrana uğradım!

10. Sahne

Mark
Begbie salakların önde gidenidir, ona şüphe yok. Tek problem, kankam olması. Onunlayken hiçbir zaman tam rahat olamazsın, özellikle de kıçında kurt varsa. En iyi dostuyken, sen neye uğradığını anlamadan, birden bir sonraki kurbanına dönüşürsün. Baktın öyle, hemen suyuna gideceksin, onu pohpohlayacaksın, salak esprilerine güleceksin. Bildiğin hikâye: sürüden ayrılmamak için, herkes gülüyor diye sen de gülersin. Korkak götün tekisindir. (Ama anlatılan zırvalıklar ve kendini beğendirmek için uydurulan bütün hikâyeler, ileride iyi bir anlatıcı olman için iyi bir okuldur aslında.)

11. Sahne
- Mark / Franco / Tommy -

Mark
Hatırlıyorum, lisedeyken bir gün, Begbie ve Gary’yle şortlu kızları kesmek için, yarış pistinin altına, çimlerin üzerine uzanmıştık. Yüzü  koyun, ellerimizi çenemize yaslamış, Monique’e bakıyorduk. 

Mark 			Franco 			Tommy
Monique 		Monique			Monique

Hepsi
İkisi tutar… Üçü….

Mark
Neyse, Bir inleme sesi duydum. Bir döndüm, Begbie, bir yandan karıları kesiyor bir yandan da yavaş yavaş kıçını oynatıyor. 

Franco
Küçük Lizzie MacIntoch… Ne vuruş olurdu ama…Ne güzel sikerdim onu… Şu göte bak… Şu memelere baksana oğlum… 

Mark
Birden kaskatı kesildi ve başı çimlerin arasında kayboldu. Ben Gary’ye baktım, Gary bana baktı, ve birden Begbie’yi yakaladığı gibi sırtüstü çevirdi. Çükü, spermle toprak karışımı bir bulamaçla kaplanmıştı.  Gerizekâlı herif, oraya bir delik açmış, toprağı sikiyordu hayvan. “İğrenç bir herifsin, Franco!” dedi Gary. Begbie çükünü pantolonuna soktu, fermuarını çekti ve bir avuç spermli toprak alıp Gary’nin yüzüne yapıştırdı. Gary’nin pek hoşuna gitmedi tabii, ama ne yapacaksın? Aslında karılarla ilişki kurmadan önce Begbie’yle arkadaşlık edince, ideal bir hazırlık dönemi oluyor. Karşındaki insanın…. farklı isteklerine duyarlı olmayı öğreniyorsun.  

12. Sahne
- Mark / Franco / June -

Franco
Karılar!

Mark
Ne onlarla oluyor ne de onlarsız.

Franco
Bu sabah, yüzüm götüme kaçmıştı resmen. Dolapta iki tane bira vardı, hemen devirdim tabii. Ve anında kendime geldim. Odaya döndüğümde, salak karı hâlâ uyuyordu. 

Mark
(Adı) June!

Franco
Tembel şişko! Hamile diye, bütün gün aylak aylak dolaşabileceğini sanıyor. Çantamı toplamam lâzım, kotumu arıyorum, o sırada bizimki uyanıyor. 

June
Frank!

Franco
Umarım bu sürtük 501’imi yıkamıştır.

June
Frank, ne yapıyorsun, nereye gidiyorsun?

Franco
Gidiyorum. İçine sıçtığımın çoraplarım nerede? Kafan iyi olduğu zaman bulman iki katı zaman alıyor. 

June
Nereye gidiyorsun?

Franco
Hay sıçayım! Bu karı sinirimi bozuyor.

June
Cevap versene, nereye?

Franco
Sana söyledim ya, gitmem lâzım. İşim var, birkaç hafta ortalıktan kaybolacağım. Salak polisler gelirse, beni  görmeyeli yıl oluyor, tamam mı? Rafiot işinde olduğumu sandığını filan söyle. Anladın mı? Beni görmedin, tamam mı.

June
Ama nereye gidiyorsun, Frank? Nereye, söylesene!

Frank 
Tahmin et. En azından bilmediğin bir şey için seni dövmeye kalkışmazlar. 

June
Böyle çekip gidemezsin, anladın mı?

Frank June’a bir tekme atar. 

Franco 
Hiçbir sürtük benimle böyle konuşamaz. Oyunun kuralı bu, beğenmiyorsan siktir git. 

June
Bebek! Ah….! Bebek!

Franco
Bebek! Bebek! Kapa çeneni ve sürekli bebek diye zırlamayı kes. Zaten benim olsa şaşarım. Nerede benim traş köpüğüm?

June
Doktoru ara.

Franco 
Siktir! Geç kaldım ben, doktoru falan arayamam. Suç sende. Eğer o treni kaçırırsam… 

June
Çok acıyor, çok acıyor… doktoru ara…

Franco
Çıkmam lâzım. 

June
Bebek…

Franco 
Bebek, bebek… Başka karılardan bir sürü bebeğim oldu. Bu konuda tecrübeliyim artık. Hepsi de bebekten sonra her şeyin düzeleceğini düşünürler. Siktir lan! Bu sürtük görecek kendisini nasıl bir sürprizin beklediğini. O götümün piçleri hakkında ne öğrenmek istiyorsan ben sana anlatabilirim. İçine sıçtığım bir kâbustan başka bir şey değil.

June
Fraaaaank!

Franco
Hemen çıkmam lâzım.

Hey Marco! Bilardo turnuvasına benim de adımı da yaz, tren bir saatten önce kalkmayacakmış. 

Çıkar.
 
Mark
Tamam…

Müzik + Dans.
13. Sahne
- Mark / Tommy / Franco / Kavga eden çift -

Tommy, başı ellerinin arasında, sahneye girer. 

Tommy
Gördün mü oğlum? Herif resmen kafayı yemişti. Bir gün, Davie Mitchell’la bir barda takılıyoruz. Sevgilisini deli gibi azarlayan bir herif var. 

Adam
Ben öyle diyorum da ondan! Salak karı!

Tommy
Ve adam, kadına vurmaya başlıyor. 

Adam, kadını döver.

Tommy
Öyle tokat falan değil, harbi harbi dövüyor karıyı. Hiç kimse tepki vermiyor. Barda duran şişko bir göt, - sarışın, bukleleri var, yüzü sivilce dolu - gülümsedi, sonra da dart oynamaya devam etti. Oynayanlardan bir tanesi bile dönüp “ne oluyor lan” diye bakmadı. İki bira almak için bara gittiğim sırada bu ikisi yeniden kavgaya başladılar. Önce seslerini duydum. 

Kadın
Hadi. Bir daha vur. Vursana.

Adam kadına yumruk atar. 

Tommy
Kadının ağzından kanlar fışkırmaya başladı.

Kadın
Bir daha vursana, erkeksen vur, hadi vur!

Adam kadına yumruk atar. 

Tommy
Kadın bir çığlık attı, sonra da ağlamaya başladı. Bukleli herifle göz göz geldik. Adam sırıtıp: “Küçük aşk problemleri” dedi. Beyaz saçlı, bıyıklı, yaşlı barmene baktım. Başını sallayıp “Kavgalarını evlerinde etsinler, burada değil” dedi o da. Biraları alıp bizim masaya gittim. Sen sen ol, sakın kadınlara el kaldırma, derdi babam. Ayaktakımı vurur kadına, derdi. Sevgilisine vuran adamın tipi öyleydi gerçekten de: siyah, yağlı saçları vardı, beyaz ve zayıf bir yüzü ve siyah bir bıyığı vardı. Tam bir sıçan yüzü. O an, o bardan olabildiğince uzaklaşmayı diledim. Ben Davie’yle rahat rahat biramı içmek için dışarı çıkmıştım. Sadece bir tek atacağız, demiştim, onu iknâ etmek için. İçkiyle aram iyidir, nerede duracağımı bilirim, birayı da içkiden saymam aslında, ama böyle olaylar gördüğümde canım viski çeker. Lizzy annesinin evine döndü. Bir daha geri dönmeyeceğini söyledi. Ben rahat rahat biramı içmek için çıkmıştım Davie’yle. Karının gözü kapandı. Çenesi şişti ve ağzı hâlâ kanıyor. Zapzayıf bir karı, adam biraz daha vurmaya devam etse, gözlerimin önünde bin parçaya dağılacak. Aslında çenesini kapasa iyi olur, ama devam ediyor…. 

Kadın
Bu mu cevabın? Zaten başka türlü cevap vermeyi bilmezsin ki sen.

Adam
Kapa çeneni! Duydun mu! Kapa çeneni!

Kadın
Ne yaparsın?

Adam
Orospu!

Tommy
Tamam, yeter kardeşim. Siktir et. Abartma.

Adam
Sana ne lan! Sen kendi götünle ilgilensene!

Tommy
İlgilenirim, ilgilenmem. Ne yaparsın, ulan?

Adam
Suratını dağıtmamı mı istiyorsun?

Tommy
Hadi, dene bakalım. Bir dene de gör ne oluyor o zaman, salak herif! Dışarı! Hadi dışarı o zaman!

Kadın
Göt herif, orospu çocuğu! O benim sevgilim! Bırak sevgilimi! 
Kadın Tommy’nin üzerine atlayıp, yüzünü tırmalar. 
Sen kimle konuştuğunu farkında mısın? O benim sevgilim!

Franco 
Doğumdan sonra, o salak June’la kalmam söz konusu bile olamaz. Hamile kaldığından beri, bana cevap verebileceğini filan sanıyor. 

Mark
Franco… Çıkalım hadi. Daha içki alacağız. Londra treni hınca hınç dolu olur şimdi. 

Franco
Doğru. Sırt çantalı ve bavullu salaklar ordusu… ve siktirici bebek arabaları… Trenler bebeklere yasak olmalı aslında. Ne içiyorsun?

Mark
Votka ve birkaç tane de kutu bira. 

Franco
Hiç şaşırmadım!
Mark’ı boynundan yakalayıp, kolunun altında sıkıştırır. 
Votkadan nefret ediyorum ulan. Ben de bir şişe Jack Daniels ve sekiz kutu bira alıyorum. Galiba Lorraine’e bize birkaç kasa göndermesini söyleyeceğim. 

Mark 
Anında götürürüz hepsini. 

Franco 
Mark’ı bırakır.
Şu ağzına sıçtığımın trenin kondüktörü olsaydım eğer, anasının dininde, kıyıda köşede kalmış istasyonlarda durmazdım hiç. Ne o, yerler rezerveymiş! Direkt Edinburg- Londra yapacaksın ve olayı bitireceksin. Ben böyle düşünüyorum, diğer salakların ne dediği umurumda değil. Rezerveymiş! Nerde sanıyorlar bunlar kendilerini be? İlk gelen, geçer bir koltuğa oturur… Kim sardı bu rezervasyon saçmalığını başımıza? Bütün rezervasyon yapanların ağzına sıçayım. 

Hiçbir karı cevap vermiyor, çocuklu olanlar bile. O da bildiği halde, piçini getirmeye devam ediyor. Bebeğe bir şey olursa… kendisi arandı, en sonunda vurdum ben de, istersem gebertirdim ben o sürtüğü… Lorraine iyi parçaya benziyor. Galiba bana verecek, konuşurken utanıp sıkılmalar falan… Londra’dan döndüğümde, onun evine yerleşeyim bari, hem de hemen. Salak şey!

Franco çıkar. 

14. Sahne
- Mark / Tommy -

Road to the hell (Chris Rea) şarkısı çalar.

Tommy
Lizzy’yle ayrıldık. 

Mark
Üzgün müsün?

Tommy
Bilmem. Doğrusunu söylemek gerekirse, en çok götünü özleyeceğim. Göt olayı ayrı, biriyle birlikte olmak ayrı, anlatabiliyor muyum?

Mark
Lizzie MacIntoch. Sana lisede, Begbie ve Gary MacVie ile birlikte koşu pistinin altına uzanıp, karıları kestiğimiz günü anlatmış mıydım? Neyse, siktir et..

Tommy yerde bir şırınga bulur.

Tommy
Ne yapıyor bu sana?

Mark
Başlama, n’olur! Kendimi mahvediyorum ve bırakmam gerek, biliyorum, aslında bu olmadan da yaşayabilirim falan filan…Daha önce de söyledin, Tom, aynı annem gibi konuşuyorsun.

Tommy
Hayır, gerçekten, anlatsana. Bilmek istiyorum.

Mark
Ne biliyim oğlum, ben de tam olarak bilmiyorum. Olayları daha gerçek tarafından görüyorsun. Hayat çok sıkıcı ve gereksiz. İlk başta büyük umutlar ediniyorsun, sonra hepsini teker teker siktir ediyorsun. Sorularının cevaplarını aslında hiçbir zaman bulamayacağını fark ediyorsun. Sonuçta, kısa ve boktan bir hayat yaşıyoruz ve sonra da geberip gidiyoruz. İnsanlar boktan hayatlarının anlamsız olmadığını kendilerine inandırmak için kariyer peşine düşüyorlar, ya da sosyal bir çevre ediniyorlar. Eroin dürüst bir uyuşturucu, çünkü bu illüzyonların gerçek olmadığını gösteriyor sana. Moralin iyiyken eroin aldığında, ölümüz olduğunu düşünüyorsun. Kötü olduğun zamansa, seni daha da kötü yapıyor. Gerçekten, en dürüst uyuşturucu, eroin. Senin kafanı değiştirmiyor. Sadece seni güzelce çarpıyor ve sonra da bir mutluluk hissi yayıyor içine. Dünyanın aslında ne kadar sefil bir yer olduğunu görüyorsun. Ve buna da duyarsız kalamıyorsun tabii.

Tommy
Dalga geçme lan!

Mark
Ama bir yandan da, ağzına sıçayım, acayip uçuruyor seni.

Tommy
Öyle mi! O zaman, izin ver ben de deneyeyim. Bana bir vuruş hazırlasana.

Mark
Siktir git!

Tommy
Acayip uçurduğunu söylüyorsun. Ben de denemek istiyorum.

Mark
Hayır, istemiyorsun. Hadi, Tommy, saçmalama.

Tommy
Param var. Hadi. 
Parayı cebinden çıkartır.
Bana bir vuruş hazırla.

Mark banknota bakar.
Siktir, Tommy…

Tommy
Hadi, diyorum. Biz dost değil miyiz? Bana bir tane hazırla öyleyse. Yapamaz mıyım ben? Bir kereden bir şey olmaz. Hadi. 

Mark parayı alır ve Tommy’ye bir vuruş hazırlamaya başlar.

15. Sahne
- Mark / Tommy / Alison -

Alison
“Hayat çok sıkıcı ve gereksiz. İlk başta büyük umutlar ediniyorsun, sonra hepsini teker teker siktir ediyorsun. Sorularının cevaplarını aslında hiçbir zaman bulamayacağını fark ediyorsun. Sonuçta, kısa ve boktan bir hayat yaşıyoruz ve sonra da geberip gidiyoruz. İnsanlar boktan hayatlarının gereksiz olmadığını kendilerine inandırmak için kariyer peşine düşüyorlar, ya da sosyal bir çevre ediniyorlar. Eroin dürüst bir uyuşturucu.” Boş laf, hepsi saçmalık. 
Kaşığın içine bir filtre koyuyor ve üflüyor, sonra da malı şırıngaya çekiyor… Güzel, kocaman, mavi bir damar buldu… Etine batırıyor ve birazını şırınga ediyor, iğnenin içine kan gelinceye kadar. Dudakları titriyor, ve devamını göndermesi için birkaç saniye boyunca ona yalvarırcasına bakıyor, ve en sonunda iksiri, karışımı…zehri gönderiyor.

Tommy sırtüstü yatağın üstüne düşer. 

Alison
Bakışları masumiyet ve sihir dolu. Bir Noel sabahı uyanıp, ağacın altından hediyelerini almaya giden çocuklar gibi. Yüzlerine, çok ilginç bir güzellik ve saf bir ifade yayıldı. 

Mark
İyi misin?

Tommy
Siktir lan, harika bir şey bu Mark… uçuyorum.

Mark
Gördün mü? Yalnız bazı salaklar, eroinman olma konusunda fazla… meyilli oluyorlar. Merak etme, iğneyi temizlemiştim!
Benim sorunum, bir şeyi istediğimde, örneğin; bir sevgili, bir ev, bir iş, diploma, para, neyse işte, ya da istediğimi düşündüğümde, o şey hemen o kadar sıkıcı ve steril görünüyor ki gözüme, bütün önemi kayboluyor bir anda.  Ama eroin öyle değil, demek istediğim, bambaşka bir şey…Onu yok saymak öyle kolay bir şey değil. O, böyle bir şeye izin vermez zaten. Eroin sorununu halletmeye çalışmak, gerçekten ona meydan okumak demek. Yani… bu, gerçeğin ta kendisi.

Tommy kusar…

Müzik biter.

16. Sahne
- Mark / Tommy / Alison -

Mark
Yaptın işte. Denemediğin şey kalmadı. Ot, asid, speed, extra, mantar, kokain, valium, eroin, hepsini denedin, ağzına sıçayım. Şimdi, ne yapıyorsun, hemen bırakıyorsun. Bu ilk ve son olsun!

Tommy
Haklısın.

Mark
Demek Lizzy’yle ayrıldınız?

Tommy
Onun hep, yatakta olduğu gibi olmasını isterdim. 

Mark
Asrın sikişi diyorsun.

Tommy
Yumuşak ve güzel. Bundan sana söz etmem doğru değil aslında ama.. of Allahım…onu yatakta görmen lâzım…Onunla sikişmeye bağımlıyım ben… Bir de sarı, ipekten yastık kılıfları olacak. Davie’nin hediye ettikleri.  

Mark
Biliyorum onları. Süpermarketten çaldığında yanındaydım. 

Tommy
O yastığın üzerinde saçları…

Tommy
Ona arkadan dalmak…

Mark
Neden terk etti seni peki?

Tommy
Doğum gününü unuttum. Daha doğrusu, işsizlik maaşımı aldığımda gidip Iggy Pop’un konserine bilet aldım. Zaten bütün maaşı oraya verdim, geriye para kalmıyordu. Bir seçim yapmam gerekiyordu: ya konser bileti, ya Lizzie’ye doğum günü hediyesi. Hiç tereddüt bile etmedim. Beni anlayacağını düşünmüştüm. Hata bende. Biletten hiç bahsetmeyecektim. Hemen heyecanlanıyorum… O koca çenemi açmayacaktım.

Alison
Davie Mitchell’la konsere gitmeyi, benimle sinemaya gitmeye tercih mi ediyorsun?

Mark
Herhalde yani!

Tommy
Al işte, aynı Lizzie.
Mark
Karıların her zamanki silahları, bir de psikopatların. 

Tommy
Şirretin teki. 

Mark
Mahalle karısı be. 

Tommy 
Ne kadar acayip, uyuz isim varsa hepsini takıyor bana.

Alison
Acayip, uyuz takma isimler.

Mark
İçindeki bu kötülük– 

Tommy
Aslında çok da haksız sayılmaz.

Mark
- vaktinden önce yaşlandıracak onu. 

Tommy
Salağın tekiyim ben be. 

Mark
… ama sarı yastık kılıfının üzerindeki o güzel yüzü…

Tommy
Ona arkadan dalmak… 

Alison
Ona arkadan dalmak…

Tommy
Bayılıyordum kıçına.

Alison ona bakar, duygulanmıştır; sonra bir zafer edasıyla Mark’a bakar. 

Mark Tommy’ye ayağa kalkması için yardım eder. 
Bu ilk ve son olsun.

İkisi birlikte dengelerini kaybederler ve düşmemek için birbirlerinin üzerine abanırlar. 

Tommy
Siktir lan, haklısın. 

Alison
Bırakalım da birbirlerini becersinler, bari. 

Tommy ve Mark şarkı söylerler
“Love, love me do. You know-”
17. Sahne
- Mark / Tommy / Alison -

Alison
Mark diyor ki, aşk diye bir şey yoktur. Tıpkı Tanrı gibi. Ama bende extasy var. 

Hepsi 
Extasy!

Üçü çığlık atar.

Alison ve Tommy
Yaşasın!

Mark
Aslında extasy’nin içinde MDMA yoktur. Extasy speed ve asidin bir karşımıdır. 

Alison + Tommy + Mark
“Eat me! Eat me!” 

Alison
Bu acayip güçlü bir şey ya.

Tommy
Aşk!

Alison + Tommy + Mark
Aşşşkkk!

Mark
Aşk, din gibidir. Devlet bu tip zırvalıklara inanmanı ister, ki seni istediği gibi gütsün ve sonra da kafanı siksin. Hadi!  

Müzik: Laterna, panayır…

18. Sahne
- Mark / Tommy / Alison -

Alison
Hadi şu koruluğa gidelim.

Tommy
Evet, koruluğa gidelim. Gezici bir tiyatro gelmiş bir de panayır varmış.

Mark
Evet….

Alison 
Ben çok severim, gerçekten!

Birden kendilerini bir atlı karıncanın üzerinde bulurlar.

19. Sahne
- Mark / Tommy / Alison -

Mark
Tom, ayaklarının dibinde bir sincap var. 

Tommy
Hey! Harika, küçük parlak şey seni…

Alison
Hadi…

Mark
Gebert şu pisliği!

Sincap ağaçların üstlerine doğru ilerler. 

Tommy
Hayır! 

Mark
Hadi!

Bir taş atmaya yeltenir.

Tommy
Bırak gitsin! Kime ne zararı var!

Mark
Hadi be, salak herif.

Mark ve Tommy dövüşmeye başlarlar. 

Mark
Yakala şu pisliği.

Tommy
Hayır, bırak yaşasın.

Alison
Hey, orada karılar var, size bakıyorlar! Mark, Tom, baksanıza şunlara. Ne bakıyorsun be, orospu!

Mark 
Hareket çekmeye başlar..
Hadi, Tom, iyice bantla şu hayvanı da sikince ortadan patlamasın.
Sen nereye bakıyorsun, ihtiyar orospu! Canın sikiş mi çekti? Eminim amın Gobi çölü kadar kurudur. Seni sikmektense ölü bir sıçanı sikerim daha iyi.  

Alison
Siktir git lan! Etrafında kıl olsa, hava deliğini bile sikersin sen. 

Mark
Ortam karanlık olsun, kıllı bir simidi bile sikebilirim galiba. 
Tommy tek başına kalır.
20. Sahne
- Mark / Tommy / Alison -

Mark
Hadi, Tom, ne oldu, neyin var?

Tommy
Öldürecektin sincabı.

Mark
Altı üstü bir sincap be oğlum. Böcek işte!

Tommy
Senden veya benden daha az böcek değil. Kim böcek biliyor musun? Şu karılara sorsan, böcek diye bizi gösterir. Bu onlara bizi öldürme hakkını verir mi?

Mark
Özür dilerim. Alt tarafı bir sincap diye düşündüm işte. Affedersin. Hayvanları ne kadar sevdiğini biliyorum. 

Tommy
Haksızlık bu…Bunlara zarar veren insanlar kendilerini de sevmiyorlar demektir. 

Mark 
Ben sadece.. Anla işte…öylesine…

Tommy
Ben başka bir şey söylüyorum sana, umut diye bir şey kaldı mı?

Mark
…ben bittim, Tommy. Bilmiyorum.

Tommy
Şu dünyada sincaptan daha tatlı bir hayvan yoktur be!

Mark
Bütün bu savaşlar… bu eroin… bütün bu uyuşturucular…

Tommy
…O, kendi kendine yaşayan… özgür bir hayvan. 

Mark
Ben kendi hayatımı ne hale soktum, bilmiyorum… Karmakarışık…Nerede olduğumu ben de bilmiyorum artık. Özür dilerim, gerçekten, özür dilerim…

Birbirlerine sarılırlar. 

Mark 
Sen tanıdığım en iyi insanlardan birisin. Sakın bunu unutma, bunu bana söyleten ne içki ne de uyuşturucu, ben söylüyorum bunu. Kafan iyi olmadan duygusal bir şey söylediğinde, hemen “ibne”yi yapıştırıyorlar …

Alison
Meme uçlarıma bakın… Ne garip… Hiç benimkiler gibi meme ucu gördünüz mü? Ben görmedim…

Alison + Tommy + Mark
Aşk, aşk…

Sokulurlar,birbirlerinin meme uçlarını gösterip birlikte gülerler. Birbirlerinin memelerini ellerler, sıkarlar, gülerler, birbirlerine vururlar ve bir aşk yumağı oluştururlar.

Yeniden panayır sesleri duyulur. 

Arkadan Franco son hız gelip aralarına dalar, sahne dışına küfürler yağdırır. Ceketi kan içindedir, bir eliyle başını tutar.

Panayırdan ilk önce kadın çığlıkları, sonra genel çığlıklar duyulur. 

Franco koşarak kaçar. 

Sahne kararır. 

Ses kesilir, yerini bir yankı alır.    

21. Sahne

Bir tabut (2 sandalyenin sırt kısımlarına dayanmış iki tahta) üzerinde İngiliz bayrağı, Bill Renton’un bir fotoğrafı ve bir gece lambası. 

Sunucu
Kuzey İrlanda’da hayatını kaybeden askerlere bir kişi daha eklendi. Royal Scouts Dragon’dan Onbaşı William Renton 27 yaşındaydı. Aslen Edinburg’un Leith kasabasındandı. İrlanda devlet başkanı bu cinayeti kınadığını, saldırıları korkakça ve insanlık dışı eylemler olarak nitelendirdiğini bildirdi. Böylece, Kuzey İrlanda’daki terör olayları sonucunda ölenlerin sayısı 42’ye yükseldi.
Ekonomi: Borsa rekor verilerle kapandı….  

22.  Sahne

Mark
Billy Boy, Billy Boy. Kucağıma oturduğun zamanları hatırlıyorum. Ben yere yapışmış, boğazım sıkışmış. Ciğerlerimden ve beynimden oksijen azaldıkça, ben dua ediyordum. Sen iskelete dönmüş bedenimi boşaltırken, annemin süpermarketten erken dönmemesi için dua ediyordum. Taşaklarındaki çiş kokusu, şortunun üzerindeki leke… Tahrik oluyor muydun gerçekten? Umarım oluyordun, Billy. Şu anda sana kızamam. Senin sorunun hep aynıydı aslında: hiç beklenmedik anlarda kıçından ve çükünden gelen akıntı annemi çıldırtıyordu. Askeri birliğe katılınca, bir barikatı denetlemek uğruna doğduğun kasabadan ayrıldın. Sonra da Bam! Bum! Bang! Öldün. “Kahramanca” öldü diyorlar senin için. Emperyalizmin salak sembolü olan o tüfeği aldın kolunun altına, sonra da bir köy yolunda, üniformalı bir salak gibi öldün. Emperyalizm: tarihin en büyük cinayetinin ta kendisi. Sen hiç bir şeyi anlamadığın gibi, bunu da anlamadın. Hiçbir şey anlamadan öldün, hayatın boyunca yaptığın gibi. Akşam sekiz haberlerine çıktın çıkmasına, zafere eriştin, ama… bir saniye sürdü sadece, o sikindirik reklamlar gibi. Yönetici sınıfından bir göt de, bakan mıymış neymiş, güzel pürüzsüz aksanıyla senden bahsedip senin için “o cesur bir insandı” dedi. Katillerinin peşine düşüldüğünü ve “mutlaka cezalandırılacaklarını” da söyledi. Bu işin Parlamentoya kadar gideceğini… 
O salak bana ne derdi biliyor musunuz? Bana “Sivil hayata katlanamıyorum. Orduda olmak benim için uyuşturucu kullanmak gibi bir şey, kafamı iyi yapıyor. Orduda herşey senin için yapılıyor. Yediriyorlar, içiriyorlar, şehre gitmeni engellemek için – orda sesini yükseltip halkı rahatsız edersin diye - seni boktan barlarda, boktan biralar içmeye götürüyorlar. Oysa sivil hayata döndüğün zaman, her şeyini kendin ayarlaman gerekiyor, bir sürü derdin oluyor. 
Paran olmadan, kafayı bulamıyorsun. Paran olunca, fazla içiyorsun, kadının olmayınca, sikişemiyorsun. Olunca, cehenneme hoş geldiniz, bir saniye nefes almana izin vermiyor. Sen de onu terk ediyorsun ama bu sefer de vicdan azabı duyuyorsun. Malı çektiğin zaman umurunda olmayan şeylerle; faturalar, yemek, kapıcıyla ilgilenmek zorunda kalıyorsun. Oysa asker olunca, tek bir derdin oluyor ; bir saldırı planı bulmak. Anlıyor musun beni? Sence anlattıklarım zırvalıktan başka şey değil, değil mi?

23. Sahne
- Mark / Charles amca ?-

Güneşli bir atmosfer.

Mark
Bir tabutun etrafında toplanmak ne garip bir his. Güneşin gerçekten apayrı bir gücü var. İnsanların neden ona bu kadar saygı duyduklarını şimdi daha iyi anlıyorum. O orada işte, nerede olduğunu görüyoruz ve ona ihtiyaç duyuyoruz. Kuzenim Nina tam sikilecek kıza benziyor. Rüzgârda uçuşan uzun kumral saçları ve bileklerine kadar inen siyah bir mantosu var. “New-vawe” tarzı gibi. Ona bariz bir şekilde göz kırpıyorum, biraz tedirgin oluyor,  gülümsüyor. Babam ne dolap çevirdiğimi hemen anlayıp yanıma geliyor: “Tek bir yanlışını görürsem, seni evlatlıktan reddederim”. Gözleri yorgun, çökmüş.
Mutsuz ve cılız bakışı beni tedirgin ediyor. Onu daha önce hiç böyle görmemiştim. Aslında ona söylemek istediğim çok şey vardı ama bütün bu şaklabanlığa izin verdiği için kızgınım ona. “Siz bırakın, biz her şeyi hallederiz” demişti subay anneme acayip yumuşak bir ses tonuyla, “Siz bize bırakın”.
O içine sıçtığım bayrağı tabutun üzerinde görünce sinirimden köpürdüm. Ordudaki asker arkadaşlarından biri bana gelip, “Sen kardeşi misin?” diye sordu, bir yandan da kemanları çıkartıyordu. Herkes bize baktı. “Billy ve ben çok iyi anlaşmazdık aslında” dedim, “tek ortak noktamız, ikimiz de içkiyi ve dağıtmayı severdik. Şu halimizi görseydi herhalde gülmekten karnına ağrılar girerdi”. “Allah aşkınıza, eğlenmenize bakın” derdi. Hassiktir, ne kadar klişe laf varsa hepsini sıraladım. Bu mide bulandırıcı ikiyüzlü ortamla uzlaşmak istemiyorum, ama bir yandan arıza da çıkartmak olmaz, tek çıkış yolu bu: Nezaket kuralları! Hepsine, ağzımı açabildiğim kadar gülümsüyorum. Ama Charles amcam enayi değildir. 
“Bana bak, bir an önce buradan yok ol, yoksa suratını dağıtırım. Baban burada olmasa, şimdiye kadar çoktan dağıtmıştım ya. Ağabeyin senden on kat daha fazla insandı, Allah’ın junkie’si! Annenle babana ne kadar çektirdiğinin farkında mısın acaba? Farkında mısın ha, sıkıyorsa söyle” Sözünü kesiyorum:
“Sıkıyor, salak herif, merak etme. Şu sıçtığımın duvarın içine göndereceğim seni.”
Dövmeli, dev yumruğu suratımdan birkaç santim uzaklıktaydı. Elimdeki viski kadehini kaldırdım. En küçük bir hareketinde, yüzünün ortasına patlatacaktım. “Bana vurursan” dedim, “İşimi kolaylaştırırsın, sonra da herkese anlatıp havamı atarım. Junkie’ler böyledir, ahlâksız takımı. Sen de benden daha değerli değilsin, kaçık herif. Dışarı çıkmak istiyorsan, söyle” Oda, Billy’nin tabutu kadar küçülmüştü sanki. O salak herif, göğsüme hafifçe dokundurdu.
“Bugün bir cenaze kaldırdık zaten. İkinciye gerek yok.”
İyi hikâye… iyi hikâyeymiş. Tuvalete gittim. 

24. Sahne
- Mark / Sharon ?-

Tuvalete gittim. Dinliyor musun beni Billy? Senin Sharon’ınla kapıda karşılaştık. Bütün sikik hayatımız boyunca birbirimize yarım düzineden fazla cümle etmemişsizdir. Yüzü alkol ve hamileliği yüzünden şişmişti. Ona “Sharon, konuşmamız lâzım” dedim. Onu tuvalete soktum ve kapıyı kilitledim. Bir yandan ampullerini okşamaya başlamıştım, bir yandan da abuk sabuk laflar zırvalıyordum, “böyle günlerde, ailenin birbirine kenetlenmesi lâzım” falan. Göbeğine dokunup henüz doğmamış yeğenime duyduğum sorumluluk hissinden filan bahsettim. Öpüşmeye başladık, hamilelik elbisesinin pamuklu astarının arasından, elimi külodundan içeri soktum. Sonra, şeftaliyi parmaklamaya başladım, o da benim malı çıkarttı. Abuk sabuk konuşmaya devam ediyordum, kadın olarak onu her zaman takdir ettiğimi söyledim, pek de ilgilenmiyor gibiydi, çünkü o çoktan emmeye başlamıştı, ben yine de söyledim işte. Çok güzel bir sakso çekti. Bir ara içimden, ah, Billy görseydi şu halimizi keşke, dedim. Onun için düşünüp düşünebileceğim en iyi şeydi. Boşalmadan geri çekildim ve onu dört ayağının üzerine döndürdüm. Bayılıyorum bu karıları arkadan becermeyi. Ağır bir sarmaşık kokusu geliyordu: ilk başta sanki Eurotünel’i sikiyormuşum gibiydi, ama kısa bir süre sonra ritmimi yakaladım, o da kendini biraz kastı zaten. Anne karnındaki çocuklara iyi gelirmiş sikişmek diye duymuştum, kan dolaşımı için falan.. Bir ara onu becerirken nasıl görünüyorum diye kendime baktım, o sırada kapı çalındı. Effie teyzem arıza çıkartacak gibiydi:
“ Ne yapıyorsunuz siz orada?”
“ Yok bir şey. Sharon kusuyor. İçki dokunmuş, bu aylarda fazla içmemesi lâzım.”
“Aman sen ilgileniyorsun, değil mi?”
“ Evet, evet. İlgileniyorum”.
Olayı patlatıp geri çekiliyorum. Onu yavaşça yere itip, dönmesi için yardım ediyorum ve kocaman sütlü memelerini elbisesinin içinden çıkartıyorum. Çocuk gibi abanıyorum üzerlerine. Başımı okşuyor. Kendimi o kadar iyi, o kadar huzurlu hissediyorum ki. “Harikaydı Sharon” diyorum. “Görüşmeye devam edecek miyiz?” diyor, vay salak. “Hadi Sharon hadi, kalkmamız lâzım, üstümüzü başımızı temizleyelim. Bizi bu halde görürlerse, nedenini asla anlamazlar. Senin iyi bir kız olduğunu biliyorum, ama onlar bir bok anlamıyor.”
“Ben de senin iyi biri olduğunu biliyorum”. Küçük kızların beyinlerine işlenen tribe girmişti: bir herif bulup, velet yapmak, bir ev bulmak. Beyin beyin değil ki, patates püresi sanki. Onu benim eve götürdüm. Sadece konuştuk. Bir sürü ilginç şey anlattı, annemle babamın hiç bilmediği ve bilmeyi istemeyecekleri şeyler. Ne kadar adilik etmişsin kıza be, Billy. Onu dövmüşsün, aşağılamışsın, bok muamelesi yapmışsın resmen. “Neden ayrılmadın?”. “O benim erkeğimdi. Hep her şeyin daha farklı olacağını umuyorsun, onu değiştirebileceğini sanıyorsun, böyle bir gücün olduğuna inanıyorsun, ama yapamıyorsun”. Ulan Billy!

Tabuta bir tekme atar. Tabut patlar. 

Gaydayla “Amazing Grace” çalar. 

25. Sahne
- Mark / Tommy / Alison -

Mark 
Hasssiktir! Billy! İstemeden oldu – 

Mark şırıngasına atılıp, kendine bir vuruş hazırlar. 

Alison dağılan eşyaları sakin bir şekilde yerden toplar. 

Mark vuruşu bir an önce şırınga etmek için sabırsızlanarak:
“Bana vurursan, işimi kolaylaştırmış olacaksın, sonra da ne havamı atarım ama. Junkie’ler böyledir, ahlâksız takımı. Sen de benden daha değerli değilsin, kaçık herif. Dışarı çıkmak istiyorsan, söyle. Oda, Billy’nin tabutu kadar küçülmüştü sanki. Bugün bir cenaze kaldırdık zaten. İkinciye gerek yok İyi – iyi hikayeymiş…” 

Alison kolunda bir İngiliz bayrağı vardır.
“Hep her şeyin daha farklı olacağını umuyorsun, onu değiştirebileceğini sanıyorsun, böyle bir gücün olduğuna inanıyorsun, ama yapamıyorsun”.

Tommy ve Alison sahneden çıkarlar.

Mark overdose olmak üzeredir. 
Ah ! Ah! Of! 

26. Sahne
- Mark / Mark’ın annesi (peruk ve önlük takmış Franco)-

Mark’ın annesi (peruk ve önlük takmış Franco)
Sana yardım edeceğim, oğlum. Bu hastalığı yenmene yardım edeceğim. Mark’ı bir battaniyeye sarar. Bir oğlumu kaybettim, ikincisini de kaybetmeye hiç niyetli değilim. İyileşinceye kadar, burada, benimle ve babanla kalacaksın. Bu illeti birlikte yeneceğiz, oğlum, hep birlikte. 

Mark 
Nasıl buraya geldiğimi çıkartmaya çalışıyorum. En son Johnny’ye (Swan) gittiğimi hatırlıyorum, ve orada ölecek gibi olduğumu. Sonra Johnny ve Alison’ın beni aşağıya indirdiklerini ve bir taksiye koyduklarını ve taksinin de son hız beni hastaneye götürdüğünü hatırlıyorum. Overdose. İnsanın nefesini kesiyor. Sen nefes almaya çalıştıkça, bir hava borusu gibi bir delikten içeri daldığını hissediyorsun. Sonra deliği kapatıyorlar. Herhalde Johnny onlara annemlerin adresini verdi. Ve işte buradayım: junkie’ler cehenneminde. Uyumak için fazla hasta, uyanık kalmak için fazla yorgun. Hiçbir şeyin gerçek olmadığı bulanık bir bölgede. “Sana yardım edeceğim, oğlum.. Birlikte yeneceğiz bu illeti…”

27. Sahne
- Mark / Mark’ın annesi (peruk ve önlük takmış Franco)-

Mark’ın annesi:
Akşam yemeği için, elinde bir tepsi: tepside tabak altlığı, çatal, ketçap.
Kurtulacaksın oğlum. Doktor (Mathews) bu hastalığın ağır bir gribe yakalanmak gibi bir şey olduğunu söyledi. 
Sahneden çıkar. 

Mark
Acaba Doktor Mathews hiç krize girmiş mi? O manyağı, her tarafı minderlerle kaplanmış bir hücreye tıkıp, diamorfin iğnelerini bir tarafına sokup, onbeş gün orda tek başına bırakayım, görelim bakalım ne hale geliyor. O bana yalvardığında şöyle söyleyeceğim: “Yavaş çocuğum. Sorun nedir? Ağır bir grip geçirdiğini düşün” 
Temazepam verdi mi sana?

Anne:
Ekmek getirirken
Hayır! O pislikleri almayı reddettim. Sonra o ilaçlara bağımlı oluyorsun, seni ne hale sokmuştu o ilaçlar hatırlamıyor musun? Eroini daha kolay bırakmıştın. Bitti artık! İlaç falan yok! 

Mark 
Anne, kliniğe yatsam daha iyi olmaz mı sence?

Anne
Hayır! Klinik falan yok. Metadon da yok. Sen de söyledin, oradan çıktığında daha beterdi. Bize yalan söyledin. Öz annene ve babana yalan söyledin. Bir yandan metadon almaya devam ederken, bir yandan da eroin kullanıyormuşsun. Şu andan itibaren, hepsini bırakıyorsun. Ben sana bakabildiğim sürece, burada kalacaksın. 

Sahneden çıkar. Elinde bir patates oturtma tabağıyla geri gelir. 

Bir oğlumu kaybettim. İkincisini kaybetmeye hiç niyetli değilim. 

Mark
Sana et yemediğimi daha önce söylemiştim. 

Anne
Sen patates oturtmayı çok severdin. Zaten doğru düzgün yemediğin için oluyor bütün bunlar. Et yemeden olmaz. Kıymayı kasaptan aldım, temiz bir et. 
Yemeği yedirmek için Mark’ın yanına oturur. 

Yaklaşan bir tren görüntüsü..
Mark havaya uçar ve odanın içindeki her şey uçmaya başlar. Mark bayılır. 
Tren son hız, evin bir ucundan girip, diğer ucundan çıkar. 
Anne peruğunu çıkartır ve tekrar Franco olur. 
Neonlarla yerden ışıklandırma: Işık Franco’nun üzerine odaklıdır. Mark gölgede kalır.   

28.  Sahne
- Mark / Franco / Tommy / Alison

Franco bağırarak
Şu ağzına sıçtığımın trenin kondüktörü olsaydım eğer, anasının dininde, o rezervasyon yapan salaklar için kıyıda köşede kalmış istasyonlarda durmaz, Direkt Edinburg- Londra yapıp olayı bitirirdim. 

Yavaşça ilerleyen bir trenin tekerleklerinin sesi. 

Trende, Mark iki tane karının yanına oturmak istedi. İyi karılar. Zevkli giyinmişler falan. “Bu koltuklar Darlington’a kadar boş mu?” diye sordu. O arada ben, rezervasyon biletlerini alıp, cebime tıktım. “Yolun sonuna kadar boşlar. Rezerve eden salakların sıçarım ağızlarına ben” dedim karılardan birine gülümseyerek. Haklıyım yani. O biletlerin tanesi 50 pound. Nerede sanıyor bunlar kendilerini be! Mark omzunu silkti. Şuna bakın, yeşil kasketini de takmış, kendini bir bok sanıyor. Uyuya kalırsa, kız uçup gidecek, haberi yok. 

Votkasını açıp, içmeye başlıyor.  Demek içkiye takılıyoruz. Jack Daniels’ımı açıp, ben de onun gibi yapıyorum. Ooole, ole, ole, ole, we are the champions! We are the champions! Bizim salak sürekli sırıtıyor. Bir de kızları kesiyor habire. Kızlarda biraz Amerikalı havası var. Bu göt aslında kızlarla nasıl konuşulmasını gerektiğini hiç bilmiyor. Benim gibi, ya da Hasta gibi değil yani. Belki de hiç kız kardeşi olmadığı için, kızlarla iletişim kurmayı bilmiyordur. İlk adımı karşıdan beklemeyeceksin, yoksa hep beklersin.
O göte ne yapması gerektiğini kaç kez anlattım. “Bu herifler de gözüpekmiş hani?” dedim yanımda oturan karıya bir dirsek atıp.  

Tommy 
Efendim?

Franco 
Nereden geliyorsunuz siz?

Tommy
“Affedersiniz, ne demek istediğinizi anlayamadım”. 

Franco 
Bu gerizekâlı yabancılar, kraliyet İngilizce’sinden bir bok anlamıyorlar. Hep daha yüksek, daha yavaş ve Kuzeyliler gibi konuşmak lâzım. 

NEREDEN GELİYORSUNUZ?

Mark 
“Münich’ten mi?”

Franco 
Münik, Münik, sende de var bir sik! 
Karılar bize garip garip bakıyor, aman bazıları da İskoç mizahını hiç anlamıyor…

Alison 
“Evet, nereden geliyorsunuz?”

Franco 
Dedi öteki kız. Tam sikilecek iki karı. Bizim çakal Mark, koltuğunu iyi seçmiş tabii. 

Mark Oturur. Edinburg burjuva aksanını takınarak:
“Edinburg” 

Işık çoğalır.

Tren sesi diner. 

29.  Sahne

Franco 
Göt herif! Franco camı kırmazsa, içeri dalacağı falan yok tabii. “Edinburg Edinburg!” 
Aksanı korkunç bir kere. Onun yerine, bir masal anlatmaya başlıyor. 
Karılar Edinburg’dan bahsedip kafamızı sikiyorlar, çok güzelmiş, bahçe içindeki şatolardan çok etkilenmişler falan filan, bir sürü saçmalık işte. Bu ağzına sıçtığımın turistleri, bir şatoları, bir Prenses sokağını bir ana caddeyi bilirler, başka da bir bok bilmezler. Monny’nin teyzesi gibi; kadın çocuklarıyla kalkmış Batı İrlanda’daki köyünden Edinburg’a gelmiş. Bir ev tutmak için Belediye’ye gitmiş. Hay sıçayım! Belediye’de nerede oturmak istediğini sormuşlar, bu salak da “Prenses sokağında, şato manzaralı bir ev istiyorum” demiş. Bir boktan haberi yok yani, ana dili Galce, ve İngilizcesi de o kadar iyi değil. Trenden indiğinde sokak hoşuna gitmiş, bütün şehir öyle sanmış. Belediyedeki salaklar da sırıta sırıta Batı Granton’da beton yığını bloklardan birine tıkmışlar bunu, hiç kimsenin oturmak istemeyeceği bir yer. Şato manzarası yerine, gaz fabrikasına bakıyor şimdi. Eğer avuç avuç parası olan ve kocaman villalı bir zengin piçi değilsen, olacağı budur. Hayatın gerçeği diyelim?

Neon ışıkları birden söner, ve ana ışığa sönülür. 

Sessizlik… 

30. Sahne
- Mark / Franco / Alison / Restorandaki iki müşteri ?/ Graham?-

Mark Yavaş bir tempoda  şarkı söylemeye başlar: 
Here we go, here we go…

Mark + Franco Alkış tutarlar. Ayağa kalkıp, futbol maçındaymış gibi şarkılar söylemeye başlarlar. Sahneden şarkı söyleyerek çıkarlar. 

Alison sahneye girer ve dağınıklığı toplamaya koyulur. 

Alison
Bir restoranda çalışıyorum. Sakin bir geceydi. Birilerinin yiyeceğini ümit ederek, Graham mutfakta yemek yapıyordu. Restorana iki herif girdi. Kör kütük sarhoşlardı. Oturup yemek siparişi verdiler.

Şehirli salak: “En iyi birandan iki şişe”. Yine de gülümsedim. İnsanlara insan gibi davranmak gerekir ne de olsa. 
Diğeri de birinci adama dönüp: “İskoçya’da güzel bir kıza ne denir, biliyor musun?”
Birinci herif cevap verdi: “Turist!”
Sonra, bir tanesi beni göstererek: “Bilmiyorum abicim, ama ben koltukta yatmam haberin olsun”. Salak herif. Bu işi kaybetmeye niyetim yoktu. Paraya ihtiyacım vardı. 
Menüye bakarken, bana dönüp: “İyi misin, tatlım” diye sordu. Böyle zayıf, kısa boylu, siyah saçlı ve uzun perçemli bir salak. “İyi misin?”diye sordu. Dudaklarını yaladı – ya da onun gibi bir şey. Bu zırvalıklara daha fazla tahammül edemeyecektim. Sipariş almak gerçekten kâbus gibi bir şey. Birden kariyerleri, bilgisayarlar, pazarlama, terfi etmekle ilgili bir sohbete daldılar.. bir yandan da beni aşağılamaya devam ediyorlardı. Hatta zayıf, kısa boylu olan kaçta paydos ettiğimi sorma cüretini bile gösterdi. Diğeri de masaya vurup, kıkır kıkır gülüyordu. Nasıl kötü hissettim anlatamam. Bok parçası gibi hissettim kendimi resmen. Mutfağa girdiğimde, sinirimden titriyordum. “Şu salakları kapı dışarı edebilir misin?” diye sordum Graham’a. 
“İş bu, müşteri her zaman haklıdır şekerim, sikkafalı bile olsa, bu böyledir.”
Louise ve Maria’nın o akşam orada olmalarını çok isterdim, içimi başka bir kadına açmak için. Aybaşı oldum, tam ortasındayım. İçim tamamen boşalmış haldeyim, acayip bitkinim. Tamponumu değiştirmek için tuvalete gittim, kirli olanı kağıda sardım. Portakallı domates çorbası siparişi vermişlerdi. Bu aralar çok “in”. Graham tabakları hazırladı, ben de kanı iyice emmiş tamponumu tabaklardan birinin içine poşet çay gibi daldırdım. Sonra da bir çatal alıp iyice üstüne bastırdım. Üterüsümün lif parçaları çorbanın yüzeyinde bir süre kaldıktan sonra çorbaya iyice karıştı. Ben tabaklarla içeri girdim ve özel soslu olanı o salak cücenin önüne özenle koydum. Sarışın şişman öküz: “Bize biraz daha şarap getir, Cosette” diye bağırdı.  
Tekrar tuvalete gittim, ve bir kasenin içine işedim. Çişim bulanık ve kanlıydı, herhalde idrar yollarım iltihap kapmıştı. Belki de sistit olmuştum? Kaseyi şarap sürahisine boşalttım. Şarabın rengini biraz döndürdü, bulandırdı ama, fark edecek halde değillerdi. Çişimin bir kısmını da balık tabağının üzerinde gezdirdim. Üzerindeki rezene sosu olmalı, şimdi acayip bir sosa dönüştü. O salaklar bir bok anlamadılar ve hepsini yalayıp yuttular!
Bir kağıdın üzerine sıçmak zormuş. Bizim tuvaletler de minnacık. Küçücük, sulu bokumu alıp mutfağa döndüm ve tencerede ısınan çikolata sosuna ekleyeceğim krem şantiye kattım. Profiterol! Herkese yetecek kadar profiterol var! Şimdi daha kolaylıkla gülümseyebiliyorum. Sınırsız bir güçle dolduğumu hissediyorum. “Kimin kamışı daha kısa” da şişman öküz kaybetti. Yediği dondurma,  ezilmiş ölü sıçan soslu. Hayır, ezilmiş, kurt parçalı soslu…Hayır…
Ne boktan bir gezegende yaşıyoruz! 

31. + 32. Sahne
- Tommy / Alison - 

Tommy Smith’lerin “There is a light that never goes out” şarksının sözlerini doğaçlama değiştirerek 
Laura McEwan. Lorra McEwaaan… “Canımı acıtmanı istemiyorum…Ondan sonra bitti, bir daha Lorra’yı yatağa atamadım”.

Tommy Alison’a kilitlenmiş bir şekilde bakarak
Artık Lizzie’yle birlikte değiliz. 

Alison
Saat 5.06 ve pub’ların sarı ışıkları yanıyor, karanlık sokakta bir barınak var, içinde hayat yok ve ıslak. 

33. Sahne
- Mark / Franco / Tommy -

Mark ve Franco sahneye, sırılsıklam olmuş paltolarıyla, ellerinde bira bardakları, kör kütük sarhoş bir halde girerler.

Franco
…ben de böyle üzerindeyim, tamam mı, dibine vura vura sokuyorum babayı, karı bağırmaya başlıyor.. İçimden, orospu, diyorum, nasıl da hoşuna gidiyor. 

Tommy Mark’ı görür
Şuraya bak, ne garip.

Franco İlk başta Tommy’yi tanımaz.
Siktir git!
Tommy’yi tanıyınca: 
Seni pis junkie!...

Mark
Tom? Tom! N’aber oğlum?

Tommy
Ne garip, sen ve ben…

Mark
İçki ister misin?

Tommy
Hayır… Toz var mı sende?

Mark 
Siktir be, Tommy. Siktir et! Çok geç olmadan siktir et!
Tommy
Parasını verebilirim. Üzerinde var mı?

Mark
Ben temizim.

Tommy
Of…Olamaz! 

34. Sahne
- Franco / Tommy - 

Parayı alan Tommy koşarak sahneden çıkar. 

Franco 
Pis junkie!

Franco
Evet.. karı geldi herhalde diye düşünüyorum, ama o da ne, birden çekiliyor ve kanaması başlıyor, sanki aybaşı olmuş gibi. Tam, benim için fark etmez – özellikle de bu kadar azmışken– demeye hazırlanıyordum ki....
Neyse, sonuç şu ki, salak karı düşük yapıyormuş meğer ! 
Komik değil mi lan! Komik değil mi?

35. Sahne
- Mark / Franco / Alison -

Franco
“Those were the days my friend we thought they’d never end.”(Onlar hiç bitmeyeceğini sandığımız günlerdi, dostum.)

Mark (âniden)
June nasıl? 

Franco
Kim? 

Konuşma biter.

Alison
“June nasıl” dedi. “June nasıl?” “Hatırladın mı?” “Kim?”

 Konuşma biter.

Franco (kontratak yaparak)
Alison nasıl?

Mark
Minik Sarah, daha küçücüktü, yazık oldu, be, âni ölüm…

Franco
Evet de, öyle olmasaydı bile AIDS’ten ölecekti. Sonuçta, âni ölüm bir bebek için daha iyi. 

Mark 
Virüs yoktu ki onda. 

Franco 
Kim demiş?

Sessizlik – Sadece fondaki çan sesi duyulur. 

Mark 
Hiçbirimiz bilemeyiz aslında…

Çıkarlar.

36. Sahne
- Alison / Tommy - 

Alison Tespihle dua okur gibi.
Onları kaybetmen an meselesi. Evet, ne zaman gideceklerini bilmek imkânsız. Doğduktan sonra da gidebiliyorlar. Teyzem, yedi yaşını geçtikten sonra da ölebiliyorlar, dedi. Tam onlara alıştığını sandığın anda, aynı tehlike tekrar çıkıyor ortaya, on dört yaşına geldiklerinde de ölebiliyorlar. 
Onları değiştirebileceğini sanıyorsun ama yanılıyorsun. Ağırlığını koyabileceğini sanıyorsun ama olmuyor. Nereye gidiyorsun? Diye soruyorsun. Nereye gidiyorsun? Bir  bakmışsın çocuğun gitmiş. Çocuğun gitmiş. Benim suçum, hassiktir, benim suçum! Oğlum… sana yardım edeceğim, bu illeti yenmene yardım edeceğim. 

Tommy elinde bir mumla sahneye girer. Çıplaktır. Mum ışığı o sırada sahneyi aydınlatan tek ışıktır. 

Tommy mumun kenarına diz çöker ve bir vuruş hazırlamaya başlar. 

Yeneceğiz oğlum, birlikte yeneceğiz…
Bebek öldü, çocuk öldü. Ah oğlum, oğlum…

Alison tekrar kadına dönüşür
Ah! Ah oğlum…!

Alison, Meryem Ana duasını okumaya başlar.

Tommy iğneyi penisine enjekte eder ve geriye düşer.  

Alison 
Hayıııır!

37. Sahne
- Mark / Tommy / Alison - 

Mark, sırtında bir palto, sahneye girer. 

Alison 
Mark, aptal herif. Tommy hasta. Haberin var mı?

Mark
Evet, öyleymiş. Söylediler. 

Alison
Git de gör şu göt herifi bir. Git de gör o göt nasılmış, ağzına sıçayım. 

Mark 
Tommy?! Nasılsın?

Tommy
Fena değil. Üşüyorum. 

Mark Paltosunu Tommy’nin üzerine örter. 
İyi görünüyorsun. 

Tommy
Geberip gideceğim. 

Mark
Evet, önümüzdeki on beş yıl içinde ölürsün herhalde. O zamana kadar bir otobüsün altında kalmazsan tabii. 

Sessizlik

Konuşmak ister misin?

Tommy
Pek değil. Kapımın üzerine ne yazmışlar gördün mü?

Mark 
Serseri piçler.

Tommy
“Junkie”. “Veba”.

Mark
Takma kafana, bunların işi herkesi kıl etmek.  

Tommy
Sen test yaptırdın mı?

Mark	
Evet. 

Tommy
Negatif mi çıktı?

Mark
Evet. 

Tommy
Sen benden daha çok kullandın. Ortak şırınga kullandın. Hasta’nın, Keezbo’nun, Raymie, Spud’un, Swanney’in şırıngalarını kullandın… Matty’ninkini bile kullandın lan. Yemin et, Matty’nin şırıngasını kullanmadığına yemin et!

Mark
Onunkini hiç kullanmadım.
 
Tommy
Siktir lan! Göt herif! Kullandın, biliyorum!

Mark
Hiç kullanmadım…
 
Tommy
Franco’yla birlikte içki içmeye gittiğimiz zamanları hatırlıyorum. Sizle dalga geçiyorduk, salak herifler diyorduk, pis eroinmanlar diyorduk. Sonra Lizzie terk etti beni, hatırladın mı? Sana geldim. Bir vuruş hazırlamanı istedim. Kendi kendime, tek bir kez denemek için her şeye varım demiştim. Ama o zamandan beri, her seferinde, bir kez deniyorum.

Mark
Sana söylemiştim… bazı insanlar eroinman olmaya meyillidir demiştim.. 

Tommy
Ne yapacağımı bilmiyorum. Ne yapacağım ben şimdi?
 
Mark
Gerçekten, çok üzgünüm…

Tommy
Üzerinde var mı?

Mark 
Ben temizim artık, Tommy. Bıraktım. 

Tommy
O zaman bana biraz para versene. Kira iadem ödenecek birkaç gün sonra. 

Mark cebinden para çıkartır. 
Tommy parayı alır, Mark’a bakar. 
Tek bir hamleyle paltoyu üzerinden atar. Sahneden çıkar. 

38. Sahne
- Mark / Franco / Alison / Kelly / Laf atan işçiler / İki yaşlı kadın / İki Avustralyalı kız -

Mark
Tommy be, ben aslında… 
Sana söylemek istedim, sen kendine bak, yaşamına dön demek istedim. Yapılacak tek şey buydu. Kendinle ilgilen. Ama işte, on beş, hatta beş, on yıla kalmadan zatüree veya kanser olup ölecek. Annesiyle de arasını açtı, şimdi boktan, leş gibi bir dairede kalıyor. Bekleme listesinde 15.000 kişi varmış ama, kim ister burada oturmayı. Hücre gibi bir yer. Kışın sonunu  bile göremeyecek bence. Çok üzgünüm be dostum. Gerçekten, çok üzgünüm. 

Franco  
Açlıktan geberiyorum. Gidip yiyecek bir şeyler alalım, sonra da başka bir pub’a gidelim. Hadi gidelim, hadi.

Mark ve Franco şarkı söylerler
Here we go, here we go, here we go…

Mark ve Franco pub’dan çıkarlar. 

Alison
Nereye gidiyorsun? Nereye?

Stad gürültüleri sağır edici şekilde yükselir. 

Alison Ümidini kaybetmiş bir ifadeyle, “erkeğe” dönüşür. 
Maça gidersin, konsere gidersin, arkadaşlarınla pub’a gidersin, birkaç günlüğüne Londra’ya gidersin, yemek yemen gerekir, askere gitmen gerekir, Belfast’a, Bosna’ya, insanları havaya uçurmaya gitmen gerekir, bunları yapmaya itiraz etmezsin tabii, istersin hatta, hadi be koca tembel!  Git de gör gününü oralarda, boru gibi ötmesi kolay … Salak, salak, salak! 

Alison
Kelly’yle sokakta yürüyoruz, birkaç herife rastladık, iskelelerin üzerlerine oturmuş işçiler, bize ıslık çaldılar.

Olivier
N’aber bebek?
 
Alison
Kelly kira iadesini almak için belediyeye gitmişti, o yüzden çok sinirli ve gergindi. Herife çıkıştı: “Senin sevgilin yok mu?” Diye bağırdı. “O çük kafanla pek mümkün değil ya!”

Herifi Kelly’ye nefret dolu baktı. Yani, aslında bir yandan haklıydı da, sadece bir karıdan laf işittiği için değil, arkadaşları “Hey, hu, hu!” diye bağırıp onu gaza getirmeye çalışıyorlardı..

Olivier
Siktir git, şişko orospu!

Alison
Ama Kelly cevabını patlattı: “Hadi ya, ne oldu, otuz saniye önce bebektim hani?” diye bağırdı, “Ne oldu, seni siktir ettiğim için orospu oldum, öyle mi? Ama bu senin çük kafalı olduğun gerçeğini değiştirmiyor ve değişeceğini de hiç sanmıyorum”. 
“Bunların taşaklarının kesilmesi gerek” diye bağırdı sırt çantalı Avutralyalı bir kız. 

Didier 
“Pis lezzo!” 

Alison
İşte o zaman benim de sinirim attı, sırf bu koca öküz tayfasının bizi taciz etmesine karşı çıktığımız için pis lezzo muamelesine maruz kalmıştık. “Midemi bulandırıyorsun, be, bütün herifler senin gibi midemi bulandırsaydı eğer, lezbiyen olmaktan gurur duyardım, anladın mı?”
Dedim mi gerçekten lan? Olaya bak! 
“Sizin bir derdiniz olduğu kesin, neden gidip birbiriniz sikmiyorsunuz?” dedi Avustralyalı kız. 
Etrafımızda bayağı bir insan toplandı. İki yaşlı kadın bizi dinliyorlardı. “Korkunç bir şey” dedi bir tanesi. “Şu kızların erkeklerle nasıl konuştuğunu duydun mu ?”.
“İyidir, iyidir, kızlar korusun kendilerini. Keşke benim zamanımda da böyle olsaydı”.
“Aferin küçük hanım” dedi bana “Hala sizin yaşınızda olmayı çok isterdim, inanın bana o zaman çok farklı davranırdım”
Herifler, kalabalığı görünce, kuyruklarını bacaklarının arasına sıkıştırdılar. 
Elebaşları dışarı çıktı… ve hepsi de koyun sürüsü gibi oradan uzaklaştılar. Ne mutlu oldum ama! Kelly ve ben, iki Avustralyalı kız ve iki ihtiyar kadın bir çay içmek için bir yerde oturduk.  Avustralyalı kızların adları Veronica ve Jane’di. Lezbiyenlermiş! Birlikte dünya turuna çıkmışlar. Ben de Kelly’yle dünya turuna çıkmayı çok isterdim. Öf be, ne güzel olurdu!
Cigara içmek için kızları benim eve getirdim. Oturduk erkekleri çekiştirdik: salak yaratıklar, tahta gibi vücutları, garip kafaları ve sarkan boruları var. Bir tek, arada sırada sikişmek için işe yarıyorlar. Bazen gerçekten, lezbiyen olmayı düşünüyorum. Ne var yani, başka türlü yaparsın, ne olacak?
Ne boktan bir gezegende yaşıyoruz be!

39. Sahne
- Mark / Franco / Alison /Ayyaş ihtiyar -

Işıklar tavanı ve geçidi hafifçe aydınlatır.
Sahnedeki herkes kör kütük sarhoştur. 

Franco 
Hadi gidip işeyelim! 

Alison
Üç adam Leith Central’daki eski bir tren istasyonunda karşılaştılar: 
Franco, Mark ve orada yaşayan ayyaş bir ihtiyar. 

Mark
Burası bir zamanlar bir tren istasyonuymuş. Her yere trenler kalkarmış buradan, öyle diyorlar.
Evet…

Franco 
Şurada sürekli kalkan trenler olsaydı, yemin ederim, bu bok çukurunu bırakıp, ilk kalkan trene binerdim. 

Mark
Evet…

Ayyaş adam girer…

Ayyaş
Ne yapıyoruz çocuklar ? Ne yapıyorsunuz? Trainspotting mi?

Franco
Evet, ondan.

Ayyaş ihtiyar
Öyle mi, o zaman sizi rahat bırakayım. (Uzaklaşır) Trainspotting! TRAINSPOTTING! 

Franco adamı yakalar, gözlerinin içine dik dik baktıktan sonra, adama vurmaya başlar. Ayyaş ihtiyar ayağa kalkar: Trainspotting! 

Mark
Ben bu adamı nereden hatırlıyorum?

Franco
Babam.

Mark 
Ne?

Franco 
Babam. Ağzına sıçtığım, boktan, ibne, babam! 

************